அல்லல் போம் வல்வினை போம்.....

 அல்லல் போம் வல்வினை போம்

அன்னை வயிற்றில் பிறந்த தொல்லை போம் போகாத் துயரம் போம் – நல்ல குணம் அதிகமாம் அருணைக் கோபுரத்துள் மேவும் செல்வ கணபதியைக் கைத்தொழுதால்! அல்லல் போம் வல்வினை போம்… அன்னை வயிற்றில் பிறந்த தொல்லை போம் போகாத் துயரம் போம் – நல்ல குணம் அதிகமாம் அருணைக் கோபுரத்துள் மேவும் செல்வ கணபதியைக் கைத்தொழுதால்! ஆனை முகத்தானே அருள் மழை பொழியும் அறிவுடைய தலைவா! அன்பின் குன்றே! ஆதி மூலமே! ஆனந்த ரூபமே! அருணை நகரில் அமர்ந்திருக்கும் அருட் பெரும் செல்வ கணபதியே! கை தொழுது நின்றால் காக்கும் துணையே கவலைகள் அனைத்தும் கரைந்து போகும் கருணை கடலே! கற்பக விருட்சமே! கண்ணீர் துடைக்கும் செல்வ கணபதியே! பல்லாயிரம் பாவங்கள் பறந்து போகும் பரிசுத்த மனம் பெறும் பக்தன் அவன் பலன் தரும் தெய்வமே! பரம சிவன் மகனே! பசுபதி துணைவனே! பரமனே! அருணைக் கோபுரத்துள் அழகுடன் வீற்றிருக்கும் அற்புத வடிவமே! அன்பின் ஊற்றே! அல்லல் அகற்றும் அருளாட்சியே! அடி பணிந்தால் ஆனந்தம் பெருகும்! விநாயகா! விக்னேஸ்வரா! விருப்பம் நிறைவாய் வரம் தருவாய் விழிகள் மலர விளக்கம் தருவாய் வினையை அறுத்தே விடுதலை தருவாய் அருணை மலையின் அழகு கோபுரத்தில் அமர்ந்திருக்கும் அருட் கணபதியே! அன்போடு கைதொழுது அழைத்தால் அனைத்தும் அருள்வாய் ஆனந்தமே! அல்லல் போம் வல்வினை போம் அன்னை வயிற்றில் பிறந்த தொல்லை போம் போகாத் துயரம் போம் – நல்ல குணம் அதிகமாம் அருணைக் கோபுரத்துள் மேவும் செல்வ கணபதியைக் கைத்தொழுதால்! செல்வ கணபதியைக் கைத்தொழுதால்! செல்வ கணபதியைக் கைத்தொழுதால்!!

செந்தூர் முருகா என் அருள் முருகா

 தென் கடல் அலையில் திருச்செந்தூர் தலத்தில்

எழுந்தருளிய சண்முக செந்தில்வேல் முருகா சூரபத்மனைச் சுட்டு வெற்றி கொண்ட கந்தா பக்தர்கள் பாடும் பரம புனித தெய்வமே ஆறு திருமுகம் ஆறு திருக்கரம் கொண்டு வேல் ஏந்தி மயில் மீது எழுந்தருளும் குமரா திருச்செந்தூர் மண்ணில் திருவடி பதித்தவனே அறுபடை வீடுகளில் சிறந்த அரசு முருகா கடல் அலை மோதும் கரையில் வீற்றிருக்கும் வேல் வித்தகா வெற்றி வேல் முருகனே துன்பம் வந்திடத் துணை நிற்பவன் நீயே அன்பர்கள் மனம் கவரும் அழகு முருகா நோய் தீர்த்து வேதனை போக்கி அருள் செய்பவன் உடல் நலம் மன நலம் தந்திடும் காருண்யன் சரண் அடைந்தோரை காக்கும் கருணை முருகன் திருச்செந்தூர் வந்து தரிசனம் பெறுவோர்க்கு என் நோய் தீர்ந்து வேதனை தீர்ந்து வாழ உன் கோயில் வந்து தரிசனம் செய்ய வேண்டும் அருள் புரிவாய் முருகா முருகா செந்தூர் முருகா என் அருள் முருகா ஓம் சரஹணபவ...ஓம் சரஹணபவ...ஓம் சரஹணபவ... ஓம் சரஹணபவ....ஓம் சரஹணபவ...ஓம் சரஹணபவ...

பிரிவின் வலி மட்டும் உண்மை

 பிரிவின் வலி… என் நெஞ்சில் நெருப்பாய்க் கொளுத்துதே

நீ இல்லாத இரவுகள் எல்லாம் கண்ணீராய் பெருக்குதே தொலைவில் உன் நினைவு மட்டும் வந்து வந்து அழுத்துதே பிரிவின் வலி… என் உயிரை உருக்கி உருக்கிக் கொல்லுதே நீ போன அன்றிரவு முதல் வானம் கூட கருப்பாகத் தெரிகிறது உன் குரல் கேட்காத இந்த வீடு வெறும் சுவர்களாய் உறைந்து நிற்கிறது கை தொட்ட இடமெல்லாம் இன்னும் உன் வாசம் தலையணை ஈரம் இன்னும் உன் கண்ணீர் தூக்கம் வராத இரவுகளில் உன் முகத்தை மட்டும் மனம் தேடுகிறது காற்று வீசும் போதெல்லாம் உன் மூச்சு வரும் போலத் தோன்றுகிறது ஜன்னல் வழியே வரும் நிலவொளி உன் கண்ணைப் போலவே மின்னுகிறது ஆனால் நீ இல்லை… நீ இல்லை… இந்த உண்மை மட்டும் மீண்டும் மீண்டும் குத்துகிறது ஒவ்வொரு மணி நேரமும் ஒரு புதிய வலியை என் நெஞ்சில் பதிக்கிறது நினைவுகள் எல்லாம் இப்போது கூர்மையான ஆயுதங்கள் சிரித்த உன் முகம் இப்போது கண்ணீரின் ஆதாரம் நாம் சேர்ந்து நடந்த அந்த சாலை இப்போது வெறுமையின் நீண்ட பாதை நீ சொன்ன “நான் திரும்புவேன்” என்ற வார்த்தை இன்னும் காற்றில் மிதந்து கொண்டிருக்கிறது ஆனால் நேரம் கடந்து போக போக அந்த வாக்குறுதி மெல்ல மெல்ல உடைகிறது இதயம் கேட்கிறது… “இன்னும் எவ்வளவு தூரம்?” ஆனால் பதில் வருவதில்லை பிரிவு என்ற இந்த கடல் கரை காணாமல் விரிந்து கொண்டே இருக்கிறது உன் கைரேகை இன்னும் என் உள்ளங்கையில் உன் சிரிப்பு இன்னும் என் காதில் ஆனால் உன் உருவம் மட்டும் தொலைவில் மங்கலாக மங்கிக் கொண்டிருக்கிறது இரவு முழுவதும் உன் பெயரை மட்டும் உதடுகள் மெல்ல மெல்ல உச்சரிக்கின்றன கண்மூடினால் நீ வருவாய் கண் திறந்தால் வெறுமை மட்டும் மிஞ்சும் காதல் என்றால் இவ்வளவு வலியா? பிரிவு என்றால் இவ்வளவு நீண்ட இரவா? நீ இருந்தபோது நான் உணராத ஒவ்வொரு நிமிடமும் இப்போது நஞ்சாகிறது... இந்தப் பிரிவின் வலியை யார் தான் தாங்க முடியும்? நட்சத்திரங்கள் கூட இன்று என் கண்ணீரைப் பார்த்து அமைதியாக இருக்கின்றன காற்று கூட மெல்லிய குரலில் உன் பெயரை மட்டும் ஓதிக்கொண்டிருக்கிறது ஒருநாள் நீ திரும்பி வருவாய் அப்போது இந்தக் கண்ணீர் எல்லாம் சிரிப்பாக மாறும் ஆனால் இப்போது… இந்த நொடியில் பிரிவின் வலி மட்டும் உண்மை உன் நினைவை அணைத்துக் கொள்கிறேன் உன் பெயரை மூச்சில் கலக்கிறேன் நீ வரும் வரை… இந்த வலியை என் உயிராகவே சுமக்கிறேன் காலம் கடந்தாலும் இந்தப் பிரிவின் தழும்பு மறையாது நீ திரும்பி வந்தாலும் இந்த இரவுகளின் வலி இன்னும் நினைவில் நிற்கும் பிரிவின் வலி… என் நெஞ்சில் நெருப்பாய்க் கொளுத்துதே நீ இல்லாத இரவுகள் எல்லாம் கண்ணீராய் பெருக்குதே தொலைவில் உன் நினைவு மட்டும் வந்து வந்து அழுத்துதே பிரிவின் வலி… என் உயிரை உருக்கி உருக்கிக் கொல்லுதே

நன்றி என்றொரு ஒளி அணையாது

 நன்றி என்றொரு மலர் மனதில் மலர்ந்தால்

வாழ்வு என்றும் வளம் பெறும் காணாய் பெற்ற உதவி மறந்தால் மனமே நல்லவை எல்லாம் நழுவிப் போம் காணாய் தாயின் அன்பு தந்தையின் காப்பு ஆசிரியன் அறிவு அருள் ஒளி நண்பன் துணை உறவினர் பற்று இவற்றை மறந்தால் இழப்பு பெரிது காணாய் நன்றி சொல்லும் நாவு இனிக்கும் நன்றி கொள்ளும் நெஞ்சம் தூயதாய் நன்றி மறந்தால் நன்மை மறையும் நன்றி நினைத்தால் நலம் பெருகும் காணாய் சிறிய உதவி பெரிதாய் எண்ணுவாய் நன்றி கூறி வாழ்வை அமைப்பாய் உலகு நன்றி கொண்டால் அழகுறும் மக்கள் நன்றி கொண்டால் உயர்வு பெறும் காணாய் நன்றி என்றொரு ஒளி அணையாது அதுவே ஆணிவேர் அதுவே அரண் நன்றி உள்ளம் என்றும் நிலைக்கும் நன்றி என்றொரு செல்வம் அழியாது காணாய்

புத்தகம் தூக்கினால் பட்டம் வரும் உள்ளத்தில் இறக்கினால் ஞானம் வரும்!

 படித்தவன் பட்டம் பெறலாம்!

படித்ததை உணர்ந்தவன் ஞானம் பெறலாம்! புத்தகம் தூக்கினால் பட்டம் வரும் உள்ளத்தில் இறக்கினால் ஞானம் வரும்! எழுத்துப் படிச்சு பெருமை பேசாதே! எண்ணம் மாறாத அறிவு வெறும் சாம்பல்! வார்த்தை தெரிஞ்சு வாழ்வை மறந்தால் அது அறிவல்ல – அது இருள்! பட்டம் சுவரில் தொங்கட்டும்! பட்டறிவு நெஞ்சில் சுடரட்டும்! கற்றது கைமண் அளவு என்றாலும் உணர்ந்தால் அது கடல் ஆகும்! நூலகம் நிறைய இருக்கு ஞானமோ உள்ளத்துலதான் இருக்கும்! படிச்சு முடிச்சா பட்டம் வரும் புரிஞ்சுக்கிட்டா உலகமே உனக்கு வரும்! எழுத்தின் அடிமையா இல்லாதே! உணர்வின் அடிப்படையில் வாழு! பட்டம் பெற்றவன் பெரியவன் இல்ல! பட்டறிவு உள்ளவன்தான் வீரன்! புத்தகம் தூக்கினால் பட்டம் வரும் உள்ளத்தில் இறக்கினால் ஞானம் வரும்!

இறைவன் இருக்கிறானா இல்லையா?

 இறைவன் இருக்கிறானா இல்லையா?

காற்றை உணரத்தான் முடியும் – பார்க்க முடியாது ஒலியைக் கேட்கத்தான் முடியும் – பார்க்க முடியாது உணர்வதால் இருக்கிறான் – கண்ணால் காண முடியாது காற்று இல்லையென்றால் மூச்சு நின்றுவிடும் காற்று இருக்கிறதென்று உணர்கிறோம் நாம் கண்களால் பார்க்க முடியாவிட்டாலும் உயிரைத் தாங்கும் அவன் இருக்கிறான் ஒலி இல்லையென்றால் உலகம் அமைதியாய் ஒலியைக் கேட்டு நாம் வாழ்கிறோம் வடிவம் இல்லாவிட்டாலும் ஒலியாய் நம்மோடு இருக்கிறான் காதல் இருக்கிறதா என்று கேட்டால் கண்களால் காட்ட முடியுமா? நெஞ்சில் உணர்கிறோம் அதை இறைவனும் அப்படித்தான் – உணர்வால் அறிவோம் மலரின் வாசம் காற்றில் பரவும் கண்ணால் பார்க்க முடியாது வாசத்தை மூக்கால் உணர்கிறோம் அதை இறைவன் மணமாய் நம்மைச் சூழ்கிறான் வெயில் இருக்கிறதா என்று கேட்டால் கதிர்களைப் பார்க்க முடியும் ஆனால் வெப்பத்தை உணர்கிறோம் இறைவன் ஒளியாய் நம்மைத் தொடுகிறான் அன்பைக் கண்ணால் பார்க்க முடியுமா? அன்பை உள்ளத்தால் உணர்கிறோம் அதேபோல் இறைவனும் உள்ளுணர்வால் மட்டும் அறியப்படுவான் காற்றும் ஒலியும் வாசமும் வெப்பமும் எல்லாம் இருக்கின்றன – பார்க்க முடியாது அதேபோல் இறைவனும் இருக்கிறான் உணர்ந்தவர்க்கு மட்டும் தெரிகிறான் பட்டம் பெற்றவன் கேட்கலாம் “எங்கே இருக்கிறான்?” என்று உணர்ந்தவன் சொல்லுவான் “என் உள்ளத்தில் இருக்கிறான்” என்று.... உணர்வதால் இருக்கிறான்...... உணர்வதால் இருக்கிறான்...... உணர்வதால் இருக்கிறான்...... ஓம் நமசிவாய....

நீங்கள் பார்க்கும் ஒவ்வொன்றும் அறிவியல்

 நீங்கள் பார்க்கும் ஒவ்வொன்றும் அறிவியல்

காற்றில் அசையும் இலையில் இயற்பியல் கற்கலாம் புத்தகம் உங்களுக்கு ஒரு வழிகாட்டி மட்டுமே உண்மையான பாடம் உலகமே காட்டும் காற்றில் அசையும் இலை – விசை, இயக்கம், காற்றுத் தடை மழைத்துளி விழும்போது – ஈர்ப்பு விசை பேசும் வானவில் வண்ணங்கள் – ஒளிப்பிரிவு, ஒளியியல் சூரியன் உதிக்கும்போது – பூமியின் சுழற்சி காட்டும் புத்தகம் சொல்லும், உலகம் காட்டும் கண்ணால் பார்த்தால் அறிவியல் உயிருடன் வரும் ஆற்றில் ஓடும் நீரில் – திரவ இயக்கம் கற்கலாம் சமையல் அடுப்பில் – வேதியியல் மாற்றம் மரம் வளரும் வேரில் – உயிரியல் சுவாசம் வானில் பறக்கும் பறவையில் – ஏற்ற விசை, வடிவியல் புத்தகம் வழிகாட்டும், அனுபவம் கற்பிக்கும் ஒவ்வொரு காட்சியும் ஒரு ஆய்வகம் கண்ணாடியில் முகம் – ஒளி எதிரொளிப்பு தொலைபேசி ஒலியில் – ஒலி அலைகள் மழைக்குப் பிறகு மண் வாசம் – வேதியியல் மணம் இரவில் நட்சத்திரங்கள் – விண்வெளி அறிவியல் புத்தகம் கையில் இருக்கட்டும் கண் திறந்து பார்த்தால் உலகமே பாடம் நீங்கள் பார்க்கும் ஒவ்வொன்றும் அறிவியல் காற்றில் அசையும் இலையில் இயற்பியல் கற்கலாம் புத்தகம் உங்களுக்கு ஒரு வழிகாட்டி மட்டுமே உண்மையான பாடம் உலகமே காட்டும் உலகை உணர்ந்தால் நீ அறிஞர் ஆகலம்

பதஞ்சலி முனிவன் -அட்ட மகாசித்திகள்

 பதஞ்சலி முனிவன் பரமசிவன் அருளால்

நந்திகுரு வாயின் யோகநூல் உரைத்தான் ராமேசுரக் கோயில் நடராஜர் பின்னால் சமாதியடைந்து சித்தரானான். வியாக்ரபாதருடன் விளங்கும் சிவயோகி திருமூலருடன் எண்மர் ஆனான் அட்டங்க யோகம் உணர்த்தி உலகுய்ய வழிகாட்டினான். மௌனத் தியானம் மலைபோல் அமர்ந்து கிணற்றுச் சூழலில் கிடந்தான் முனி ஜீவசமாதி ஜோதிர்லிங்கத் தலத்தில் நித்தியமாய் விளங்குகின்றான். நந்திதேவர் திருவடியில் நயம்படக் கற்ற பதஞ்சலி முனிவன் பரம்பொருளைத் தொழுது யோகசூத்திரம் உலகிற்கு அளித்தான் சித்தர் குலத்தில் மூன்றாம் நிலையில் மிளிர்ந்தான். ராமேசுரம் இராமநாதர் திருக்கோயில் நடராஜர் சன்னிதிக்குப் பின்னால் ஜீவசமாதி அடைந்து ஜோதிபோல் விளங்குகின்றான். மனம் அடங்கி உடல் ஒன்றி சிவனை அடையும் வழியைக் காட்டி வாழ்த்துகின்றான் முனிவன். பதஞ்சலி வாழ்க பரமசிவன் அடியான் ராமேசுரம் வாழ்க ராமநாதர் தலம் யோகநூல் வாழ்க உலகுய்யும் வழி சித்தர் குலம் வாழ்க சிவனருள் பெறுக.

அட்ட மகாசித்திகள்

அட்ட மகாசித்திகள் – ஒவ்வொன்றிற்கும் தனி விளக்கம்

அணிமா : உடலை அணு அளவுக்குச் சிறிதாக்கும் ஆற்றல். மிகச் சிறிய பொருள்களுக்குள் நுழையவும், கண்ணுக்குத் தெரியாமல் இருக்கவும் உதவும். அணுவளவு சிறிதாகும் ஆற்றலே அணிமா எனும் முதல் சித்தி கண்ணுக்குப் புலப்படா நிலை யோக வலிமையின் விளைவு.

மகிமா : உடலை மிகப் பெரிதாக்கும் ஆற்றல். மலைகளைப் போல உயர்ந்து விரியும் திறன். பெருகிப் பெரிதாகும் ஆற்றலே மகிமா எனும் இரண்டாம் சித்தி ஆகாயத்தையும் நிரப்பும் வலிமை சமயத்தின் உயர் விளைவு.

லகிமா: உடலை மிக இலேசாக்கும் ஆற்றல். காற்றில் பறப்பதற்கும், நீரில் மிதப்பதற்கும் உதவும். இலேசாகிப் பறக்கும் ஆற்றலே லகிமா எனும் மூன்றாம் சித்தி புவிஈர்ப்பை மீறும் நிலை யோகத்தின் அற்புத விளைவு.

கரிமா: உடலை மிகக் கனமாக்கும் ஆற்றல். எந்தச் சக்தியாலும் அசைக்க முடியாத உறுதி. கனத்து உறுதிபெறும் ஆற்றலே கரிமா எனும் நான்காம் சித்தி மலையென அசையா நிலை சமய வலிமையின் பயன். பிராப்தி: விரும்பிய எந்தப் பொருளையும் அடையும் ஆற்றல். தூரத்தில் உள்ளதைக் கைக்கொள்ளும் திறன். விரும்பியதை அடையும் ஆற்றலே பிராப்தி எனும் ஐந்தாம் சித்தி தூரமும் தடையும் நீங்கும் நிலை யோக நெறியின் கொடை.

பிராகாம்யம் : எந்த விருப்பமும் தடை இல்லாமல் நிறைவேறும் ஆற்றல். மனதில் எண்ணியது உடனே கைகூடும். விருப்பங்கள் நிறைவேறும் ஆற்றலே பிராகாம்யம் எனும் ஆறாம் சித்தி எண்ணமே செயலாகும் நிலை சமயத்தின் உயர் பலன். ஈசத்துவம் : அனைத்தின் மீதும் ஆட்சி செய்யும் ஆற்றல். படைத்தல், காத்தல், அழித்தல் ஆகியவற்றில் ஐஸ்வர்யம். ஐஸ்வர்யம் பெறும் ஆற்றலே ஈசத்துவம் எனும் ஏழாம் சித்தி படைப்புக் காப்பு அழிப்பு வலிமை யோகத்தின் உயர் நிலை

. வசித்துவம் : அனைவரையும் வசப்படுத்தும் ஆற்றல். மனங்களைக் கட்டுப்படுத்தி ஆளும் திறன். மற்றோரை வசப்படுத்தும் ஆற்றலே வசித்துவம் எனும் எட்டாம் சித்தி மனங்களை ஆளும் வலிமை சமயத்தின் இறுதி விளைவு.

அட்டங்க யோகத்தின் தனித்தனி அங்கங்களுக்கு வெண்பாக்கள்

கொல்லாமை பொய்யாமை களவாமை பிரம்மச்சரியம் பற்றின்மை ஐந்தும் யமம் எனும் முதல் அங்கம் மனத்தூய்மைக்கு அடிப்படை. சுத்தம் சந்தோஷம் தவம் சுவாத்யாயம் ஈசுவரப்பிரணிதானம் நியமம் எனும் இரண்டாம் அங்கம் உடலும் உள்ளமும் தூய்மைப்படுத்தும். உடல் நிலைப்பும் அமைதியும் இணைந்திருக்கும் ஆசனம் நீண்டநேரம் அமர்தல் வலிமையாக்கும் மூன்றாம் அங்கம் உடற்பயிற்சி. மூச்சைக் கட்டுப்படுத்தி உயிர்சக்தியை நிலைப்படுத்தும் பிராணாயாமம் நான்காம் அங்கம் மன அலையை அடக்கும் கருவி. புலன்களை உள்ளுக்குள் திருப்பும் பிரத்யாகாரம் ஐந்தாம் அங்கம் வெளி உலகை விடுத்து உள்ளொளிர்வை நோக்கும் படி. ஒரு பொருளில் மட்டும் மனத்தை நிலைநிறுத்தும் தாரணை ஆறாம் அங்கம் கவன ஒருமைப்பாட்டின் தொடக்கம். தொடர்ந்து ஓடும் கவனம் தாரணையின் நீட்சியே தியானம் ஏழாம் அங்கம் ஆழ்நிலை சித்தம் ஒன்றுபடும் நிலை. தன்னையும் பொருளையும் மறந்து ஒன்றிணைதலே சமாதி எட்டாம் அங்கம் இறுதிநிலை கைவல்யம் அடையும் வாயில்.

ஆழிசூழ் உலகமெல்லாம் அமைதிமேவ

 ஆழிசூழ் உலகமெல்லாம் அமைதிமேவ

ஆகாத பகையொழிந்து அன்புண்டாக ஆறாத கவலைபிணி அகன்றுபோக ஆக்கமோடு மக்கள்குலம் அழகாய்வாழ ஆண்டவனை வேண்டுதல்செய் அருளைநாடி ஆனந்தத் தவநிலையை அணுகுவோமே! ஆழிசூழ் உலகமெல்லாம் அமைதிமேவ ஆகாத பகையொழிந்து அன்புண்டாக ஆறாத கவலைபிணி அகன்றுபோக ஆக்கமோடு மக்கள்குலம் அழகாய்வாழ ஆண்டவனை வேண்டுதல்செய் அருளைநாடி ஆனந்தத் தவநிலையை அணுகுவோமே! ஆழிசூழ் உலகமெல்லாம் அமைதிமேவ ஆகாத பகையொழிந்து அன்புண்டாக ஆறாத கவலைபிணி அகன்றுபோக ஆக்கமோடு மக்கள்குலம் அழகாய்வாழ ஆண்டவனை வேண்டுதல்செய் அருளைநாடி ஆனந்தத் தவநிலையை அணுகுவோமே! ஆழிசூழ் உலகமெல்லாம் அமைதிமேவ ஆகாத பகையொழிந்து அன்புண்டாக ஆறாத கவலைபிணி அகன்றுபோக ஆக்கமோடு மக்கள்குலம் அழகாய்வாழ ஆண்டவனை வேண்டுதல்செய் அருளைநாடி ஆனந்தத் தவநிலையை அணுகுவோமே! ஆழிசூழ் உலகமெல்லாம் அமைதிமேவ ஆகாத பகையொழிந்து அன்புண்டாக ஆறாத கவலைபிணி அகன்றுபோக ஆக்கமோடு மக்கள்குலம் அழகாய்வாழ ஆண்டவனை வேண்டுதல்செய் அருளைநாடி ஆனந்தத் தவநிலையை அணுகுவோமே!

   சித்திரமுத்து அடிகள்

ஓளிரும் வார்த்தைகள்… மனதில் விதைக்கும் விதைகள்

 ஓளிரும் வார்த்தைகள்… மனதில் விதைக்கும் விதைகள்

இருளை விலக்கி ஒளியைத் தரும் உயிர்மூச்சுகள் வாய் திறந்தால் மலரும் மலர்கள்… நெஞ்சில் நிற்கும் நட்சத்திரங்கள் ஓளிரும் வார்த்தைகள்… உலகை மாற்றும் அற்புதங்கள்! ஒரு சொல் சொன்னால் நம்பிக்கை பிறக்கும் ஒரு வரி எழுதினால் கனவுகள் வளரும் அன்பின் வார்த்தைகள் இதயத்தைத் தொடும் உண்மையின் வார்த்தைகள் பாதையைக் காட்டும் பொய்யின் இருள் விலகும்… நேர்மையின் ஒளி பரவும் வார்த்தைகளே ஆயுதம்… வார்த்தைகளே மருந்து பேசும்போது ஜாக்கிரதை… எழுதும்போது அக்கறை ஒளிரும் வார்த்தைகள்… வாழ்வை அழகாக்கும்! தாயின் ஆசி வார்த்தை… குழந்தையை வளர்க்கும் குருவின் ஞான வார்த்தை… மாணவனை உயர்த்தும் நண்பனின் ஆறுதல் சொல்… கண்ணீரைத் துடைக்கும் காதலின் இனிய வார்த்தை… இதயத்தை நிறைக்கும் சங்க காலப் பாடல்கள் இன்றும் ஒளிர்கின்றன திருக்குறள் வரிகள் இன்றும் வழிகாட்டுகின்றன வார்த்தைகள் அழியாதவை… காலத்தை வெல்லும் ஓளிரும் வார்த்தைகள்… தலைமுறைகளைத் தொடரும்! கோபம் வந்தால் அடக்கு… வார்த்தையை அளந்து பேசு புண்ணை ஆற்றும் சொல் சொல்… புண்ணை ஆக்கும் சொல் தவிர் ஒரு நல்ல வார்த்தை… ஆயிரம் மலர்களைப் பூக்க வைக்கும் ஒரு கடுஞ்சொல்… ஆயிரம் கனவுகளை அழித்துவிடும் வார்த்தைகளால் உலகைக் கட்டலாம் வார்த்தைகளால் உலகை உடைக்கலாம் ஆதலால் கவனமாகப் பேசு… அன்பாக எழுது ஓளிரும் வார்த்தைகள்… நம்மை ஒளிரச் செய்யும்! ஓளிரும் வார்த்தைகள்… மனதில் விதைக்கும் விதைகள் இருளை விலக்கி ஒளியைத் தரும் உயிர்மூச்சுகள் வாய் திறந்தால் மலரும் மலர்கள்… நெஞ்சில் நிற்கும் நட்சத்திரங்கள் ஓளிரும் வார்த்தைகள்… உலகை மாற்றும் அற்புதங்கள்! ஓளிரும் வார்த்தைகள்… வாழ்வை அழகாக்கும் அற்புதங்கள்!

Dignity of the Underestimated

 "Dignity of the Underestimated" is a reflective article written by K. Annamalai (the former IPS officer and BJP leader from Tamil Nadu), published on LinkedIn on May 22, 2026.

Core Theme

The piece uses the behavior and intelligence of elephants in the Anamalai hills (and broader Western Ghats) as a powerful metaphor for dignity, resilience, quiet strength, and underestimated leadership. It draws parallels to human (and political) contexts in Tamil Nadu, where deep wisdom and contributions are often reduced to stereotypes or overlooked.

Key Highlights from the Article

• Elephant Intelligence: Annamalai describes real incidents, such as a bull elephant strategically raiding crops by remembering fence layouts, human sleep patterns, and safe routes. He highlights elephants' large brains, emotional depth (mourning rituals), cultural knowledge transmission across generations, and real-time adaptation (e.g., nocturnal movement, distinguishing vehicle sounds, forming new social bonds).
• Misunderstood Strength: Media often labels these actions as "attacks," but the article reframes them as sophisticated survival in fragmented habitats caused by human encroachment. Elephants are portrayed as "landscape architects" who create pathways, dig waterholes, and support ecosystems — power used for facilitation, not domination.
• Metaphor for Dignity:
  • True dignity is intrinsic and doesn't need constant proof.
  • Leadership is about maintaining identity and family bonds amid constraints, finding new routes when old ones close.
  • Gentleness is a choice of the genuinely powerful; no need for posturing.
  • The "captive elephant" symbolizes lost context for strength.
• Political/Social Parallel: In Tamil Nadu’s landscape, communities with intergenerational wisdom and economic contributions are often reduced to "vote banks" or statistics — visible yet unseen, much like the underestimated elephant.
• Closing Reflection: "When elephants walk, the forests walk with them." The question is whether we have the wisdom to walk alongside them (and each other) with mutual respect and adaptation.

Style and Impact

The writing blends nature observation, science, Tamil cultural references (e.g., Lord Ganesha), and subtle leadership philosophy. It has sparked discussion online, with readers noting its depth and possible layered meanings about resilience in politics.

You can read the full article here: LinkedIn - Dignity Of The Underestimated by Annamalai K.

It’s a thoughtful, metaphorical piece that resonates with themes of quiet power and unrecognized value — fitting for someone with Annamalai’s background in policing and politics.

சனாதனம் (Sanātana Dharma)

 

**சனாதனம்** என்றால் **"நித்தியமானது"** அல்லது **"என்றும் நிலைத்திருப்பது"** எனப் பொருள்.

### முழு விளக்கம்:

- **சனாதனம்** = சனாதன + தர்மம்

  - **சனாதன** (Sanātana) = நித்தியம், என்றும் அழியாதது, காலத்துக்கு அப்பாற்பட்டது.

  - **தர்மம்** (Dharma) = இயற்கை விதி, ஒழுங்கு, கடமை, நியாயம், வாழ்க்கை முறை.

எனவே **சனாதன தர்மம்** (Sanātana Dharma) என்றால் **"என்றும் நிலைத்திருக்கும் நித்திய தர்மம்"** அல்லது **"என்றும் இருக்கும் உண்மை"** என்று பொருள்.

### இது ஏன் இந்து மதத்துக்கு பயன்படுத்தப்படுகிறது?

- இந்து மதம் ஒரு "நிறுவனம்" அல்லது ஒரு குறிப்பிட்ட காலத்தில் தோன்றிய மதம் அல்ல.

- அது **வேத காலத்திலிருந்து** (கி.மு. 1500–2000க்கு முன்பு) தொடர்ச்சியாக இருந்து வரும் **பழமையான வாழ்க்கை முறை**.

- அதனால் அதை "சனாதன தர்மம்" என்று அழைக்கிறார்கள் — ஏனெனில் இது **கடவுளால் அருளப்பட்ட நித்திய உண்மைகளை** (வேதங்கள், உபநிடதங்கள், யோகம், தர்மம், கர்மா, மோட்சம் போன்றவை) அடிப்படையாகக் கொண்டது.

### முக்கிய அம்சங்கள்:

- **ஒரு கடவுள், பல வடிவங்கள்** — பரமாத்மா ஒருவரே, ஆனால் பல தெய்வங்களாக வெளிப்படுகிறார்.

- **கர்மா, புனர்ஜன்மம், மோட்சம்** ஆகிய கோட்பாடுகள்.

- **வேதங்கள்** மிக உயர்ந்த அதிகாரம்.

- **யோகம், தியானம், ஆன்மீக சாதனை** மூலம் ஆன்மாவை உணர்வது.

- எல்லா மனிதர்களுக்கும் பொதுவானது — சாதி, மத, நாடு எதுவாக இருந்தாலும்.

இன்று பெரும்பாலானோர் "ஹிந்து மதம்" என்று அழைக்கும் அதே சனாதன தர்மத்தையே சொல்கிறார்கள். "ஹிந்து" என்ற சொல் பிற்காலத்தில் (பாரசீக/அரபு) வந்தது, ஆனால் பழங்காலத்தில் இதை **சனாதன தர்மம்** என்றே அழைத்தனர்.

**சுருக்கமாக:**  

சனாதனம் = **என்றும் மாறாத, நித்திய உண்மை அடிப்படையிலான வாழ்க்கை முறை**. இது இந்தியாவின் ஆன்மீக பாரம்பரியத்தின் அடித்தளம்.

Big Shock Is Coming’ | Uday Kotak Warns Of ‘Big Shock’ From Iran War

**உதய் கோடக் எச்சரிக்கை: மேற்கு ஆசியா மோதலால் வரும் பொருளாதார அதிர்ச்சிக்கு தயாராகுங்கள்!**

சிஐஐ (CII) ஆண்டு வணிக உச்சி மாநாடு 2026-ல் கோடக் மஹிந்திரா வங்கியின் நிறுவனர் மற்றும் மூத்த வங்கியாளர் **உதய் கோடக்** இந்திய தொழில்துறை மற்றும் நாட்டுக்கு ஒரு முக்கிய எச்சரிக்கையை விடுத்தார்.  

மேற்கு ஆசியா (ஈரான்) மோதல் காரணமாக **எரிபொருள் விலை உயர்வு** வடிவில் பெரிய பொருளாதார அதிர்ச்சி வர இருப்பதாக அவர் தெரிவித்தார். இதன் முழு தாக்கமும் இன்னும் வரவில்லை என்றாலும், “அது வரும்… மிகப் பெரிய அளவில் வரும்” என்று எச்சரித்தார்.

### எண்ணெய் விலை மற்றும் மக்கள் மீதான தாக்கம்

கடந்த இரண்டு மாதங்களாக மத்திய கிழக்குப் போரின் விளைவு இந்திய மக்களுக்கு முழுமையாக எட்டவில்லை. எண்ணெய் நிறுவனங்கள் பழைய ஸ்டாக்கைப் பயன்படுத்தி இழப்பைத் தாங்கி, “ஷாக் அப்சார்பர்” போல் செயல்பட்டன. ஆனால் இந்த இடைக்கால நிவாரணம் விரைவில் முடிவுக்கு வரும்.  

ஸ்டாக் தீர்ந்ததும், எரிபொருள் விலை உயர்வு நேரடியாக மக்களின் தலையில் விழும். குறிப்பாக வருமானம் குறைவான குடும்பங்கள் பாதிக்கப்படும். எரிபொருள் மட்டுமல்ல, போக்குவரத்து, அன்றாடப் பொருட்கள் என அனைத்தின் விலையும் உயரும் என்று கோடக் சுட்டிக்காட்டினார்.

அவர் வலியுறுத்திய முக்கிய வார்த்தை: **“Preparing for Paranoia”**  

அதாவது, **மோசமான சூழ்நிலையை எதிர்பார்த்து அதற்கு முன்பே தயாராகுங்கள்**. நெருக்கடி வந்த பிறகு நடவடிக்கை எடுக்காமல், முன்கூட்டியே திட்டமிடுங்கள் என்றார்.

### இந்தியாவின் பலம் மற்றும் கார்ப்பரேட்டுகளின் பொறுப்பு

எச்சரிக்கையான சூழலிலும் கோடக் இந்தியாவின் வலிமையைச் சுட்டிக்காட்டினார். உலகில் தனித்துவமான **2% CSR (கார்ப்பரேட் சமூகப் பொறுப்பு)** திட்டத்தைப் பாராட்டினார். இது நிறுவனங்கள் நேரடியாக சமூகத்துக்கு ஒதுக்கும் தொகை. வரி செலுத்துதலுடன் சேர்த்து, இது இந்திய நிறுவனங்களுக்கு சமூகப் பொறுப்பை அதிகரிக்கும் என்றார்.

பிரதமர் நரேந்திர மோடியின் “அதிக நுகர்வைக் குறைத்து, எளிமையாக வாழ்வோம்” என்ற அழைப்பையும் அவர் வரவேற்றார்.

### தனியார் – அரசு சமநிலை மற்றும் சீனப் பாடம்

தனியார் துறையை வலுப்படுத்தும் அதே வேளையில், அரசு நிறுவனங்களையும் வலிமைப்படுத்த வேண்டும் என்றார். சீனாவுக்கு சமீபத்தில் சென்றபோது, அங்கு அரசு நிறுவனங்கள் எப்படி போட்டியுடன் செயல்படுகின்றன என்பதைப் பார்த்ததாகக் கூறினார்.  

இந்தியாவின் **ஆதார்** திட்டத்தை பொது நன்மைக்கான சிறந்த உதாரணமாகக் குறிப்பிட்டார். அரசு தொடர்புடைய நிறுவனங்களை மேலும் திறமையாக்க வேண்டும் என்று தேசிய விவாதத்துக்கு அழைப்பு விடுத்தார்.

### நம்பிக்கையான முடிவு: “கடவுள் இந்தியன் தான்”

பேச்சின் இறுதியில் ஒரு  வார்த்தையை கோடக் சொன்னார்:  

**“உலகம் முழுவதும்… நான் கண்ட ஒரு நல்ல செய்தி என்னவென்றால், கடவுள் இந்தியன் தான்!”**

இந்த வார்த்தை உலகப் பதற்றத்துக்கு மத்தியிலும் இந்தியாவின் மீது அவர் கொண்டுள்ள நம்பிக்கையை வெளிப்படுத்தியது.

### ஏன் இது முக்கியம்?

எண்ணெய் விலை உயர்வு இந்தியாவின் நடப்புக் கணக்குப் பற்றாக்குறையை அதிகரிக்கும், குடும்பங்களின் செலவை அதிகப்படுத்தும். உதய் கோடக்-இன் செய்தி தெளிவானது:  

**தயார்நிலை, தனியார்-அரசு திறன், கட்டுப்படுத்தப்பட்ட நுகர்வு** — இவைதான் இந்தியா இந்தப் புயலை எப்படி சமாளிக்கும் என்பதைத் தீர்மானிக்கும்.

உலகப் பொருளாதார நிச்சயமற்ற தன்மை அதிகரித்து வரும் நேரத்தில், “மோசமானதை எதிர்பார்த்து தயாராகுங்கள், ஆனால் சிறந்ததை நம்புங்கள்” என்ற கோடக்-இன் அறிவுரை — கொள்கை வகுப்பாளர்கள், தொழிலதிபர்கள் மற்றும் பொதுமக்கள் அனைவருக்கும் மிக முக்கியமான செய்தியாகும்.

**இந்தியா மீண்டும் சவால்களை வாய்ப்பாக மாற்றும் — அதனால்தான் “கடவுள் இந்தியன் தான்”!** 

வந்தே மாதரம்। Transcript of Original vande mataram in Tamil

வந்தே மாதரம்। நீர்த்திவலை நிறைந்த பயிர்களுடன், தென்திசைக் காற்றின் தெள்ளிய தண்மையுடன், பசுமையான வயல்களுடன் அமைந்த எங்கள் தாயே! வந்தே மாதரம்। வந்தே மாதரம்। வந்தே மாதரம்। வெண்ணிலாவின் ஒளியில் பூரித்த இரவுகளுடன், மலர்ந்து குலுங்கும் மரங்களின் இலைகளின் அழகுடன், அழகிய புன்னகையுடன், இனிய மொழியுடன், சுகம் அளிப்பவளே, வரம் தருபவளே எங்கள் தாயே! வந்தே மாதரம்। வந்தே மாதரம்। வந்தே மாதரம்। கோடிக்கணக்கான குரல்களின் கம்பீரமான நினைவொலியுடன், கோடிக்கணக்கான கரங்களில் கூர்மையான ஆயுதங்களுடன், எப்படி அம்மா நீ அபலையாக இருக்க முடியும்? மிகுந்த பலம் கொண்டவளே, நமச்காரம் செய்கிறோம், தாங்கி காப்பவளே, எதிரிகளை அழிப்பவளே எங்கள் தாயே! வந்தே மாதரம்। வந்தே மாதரம்। வந்தே மாதரம்।.. நீயே அறிவு, நீயே தர்மம், நீயே இதயத்தில், நீயே உள்ளுணர்வில், நீயே உடலில் உயிர், கைகளில் நீயே என் சக்தி, இதயத்தில் நீயே என் பக்தி, உன்னையே சிலையாக வடித்து கோயில்தோறும் வைக்கிறோம்। வந்தே மாதரம்। வந்தே மாதரம்। வந்தே மாதரம்। நீயே துர்கை, பத்து ஆயுதங்கள் ஏந்தியவளே, கமலையும், தாமரை இதழ்களில் வீற்றிருப்பவளே, வாணி, அறிவு அளிப்பவளே, உன்னை வணங்குகிறேன், தாமரை போன்ற, தூய்மையான, ஒப்பற்ற, நீர்த்திவலை நிறைந்த பயிர்களுடன் அமைந்த எங்கள் தாயே! வந்தே மாதரம்। வந்தே மாதரம்। வந்தே மாதரம்। பசுமையான, எளிமையான, அழகிய புன்னகையுடன் அலங்கரிக்கப்பட்ட, பூமியை தாங்கி வளர்ப்பவளே எங்கள் தாயே! வந்தே மாதரம்। வந்தே மாதரம்। வந்தே மாதரம்।

தண்ணீர் குடி... தண்ணீர் குடி...வெயில் காலத்தில் உடல் நலம் காக்கதண்ணீர் குடி... தண்ணீர் குடி..

கோடை வெயில் அடிக்குது, வியர்வை வழியுது உடம்பு தண்ணீர் இழக்குது, சோர்வு தொற்றுது தாகம் எடுத்தால் உடனே குடிங்க தண்ணீர் ஒவ்வொரு விழுதும் உயிர் கொடுக்கும் அமுதம் நாளுக்கு குறைந்தது நான்கு லிட்டர் வரை குடிச்சா உடல் புத்துணர்ச்சி பெறும் நிச்சயம் சிறுநீர் நிறம் மஞ்சள் ஆனால் உஷார் தண்ணீர் குறைஞ்சா தலைவலி, அயர்ச்சி வரும் பார்! தண்ணீர் குடி... தண்ணீர் குடி... வெயில் காலத்தில் உடல் நலம் காக்க தண்ணீர் குடி... தண்ணீர் குடி... ஆரோக்கியம் தான் நம்ம செல்வம் அன்பே! இளநீர், மோர், சீரகத் தண்ணீர் சேர்த்து எலக்ட்ரோலைட் இழப்பை ஈடு கட்டு வெயிலில் வெளியே போனால் தொப்பியும் குடையும் வீட்டில் இருந்தாலும் தண்ணீர் பாட்டில் கையில் வை உடல் வெப்பம் குறைய தண்ணீர் உதவும் சருமம் பளபளக்கும், சக்தி முழுமையாகும் மருத்துவர் சொல்லும் ஒரே மந்திரம் இது "தண்ணீர் போதுமான அளவு குடி" என்று! தண்ணீர் குடி... தண்ணீர் குடி... வெயில் காலத்தில் உடல் நலம் காக்க தண்ணீர் குடி... தண்ணீர் குடி... ஆரோக்கியம் தான் நம்ம செல்வம் அன்பே! கோடை போனாலும் பழக்கம் விடாதீர் தண்ணீர் குடிப்பது வாழ்நாள் முழுதும் தொடரும் வெயில் வரும் போது உடலை பாதுகாத்து மகிழ்ச்சியுடன் வாழ்வோம், ஆரோக்கியமாய்

 

காலையில் எழுந்து இரண்டு நிமிடம் மட்டும் உடலை நிமிர்த்து, ஆழ மூச்சு எடு முதல் குவளை தண்ணீர் குடி

மாரியம்மா... மாரியம்மா...மழை தருவாய் தாயே மாரியம்மா! வெயிலில் வாடும் மண்ணுக்கு அருள் மழை பொழிவாய் !..

நாடு நலம் பெற பிரார்த்தனை செய்வோம். நல்ல ஆட்சி அமைய வேண்டும்

சங்கடஹர சதுர்த்தியே..சங்கடம் தீர்க்கும் திருநாளே ஆனைமுகன் அருள் பொழியும்... அருள் மழை பொழியும் நாளே

சங்கடஹர சதுர்த்தியே... சங்கடம் தீர்க்கும் திருநாளே

ஆனைமுகன் அருள் பொழியும்... அருள் மழை பொழியும் நாளே

விநாயகா... விநாயகா... சங்கடஹர விநாயகா

எங்கள் தடைகள் எல்லாம் நீக்கி... வரம் அருள்வாய் கணபதியே!

தேய்பிறை சதுர்த்தி தினத்தில்

திரு முகம் காட்டி அருள்வாய்

மோதகம் உண்ட முகத்தானே

முதல் தெய்வமே கணேசனே  சங்கடங்கள் சூழ்ந்த போதும்

சரணடைந்தால் போதும் என்றாய்

வக்கிர துண்டன் வள்ளல் நீயே

வாழ்வில் ஒளி வீசும் தீபமே  

சங்கடஹர சதுர்த்தியே... சங்கடம் தீர்க்கும் திருநாளே..

விளக்கு ஏற்றி வணங்கிடுவோம்

விநாயகர் புகழ் பாடிடுவோம்

கடன் தொல்லை, தடை, துன்பங்கள்

களைந்து செல்வம் கொடுப்பாய்  பிள்ளையார் கோயில் முன்னே

பெரும் பக்தியுடன் நின்றிடுவோம்

ஓங்கார மூலமே உருவான

உலகம் காக்கும் கணபதியே  

ஆவணி மாதம் வரும் சதுர்த்தி

அல்லது ஒவ்வொரு மாதமும்

சங்கடம் அகற்றும் சக்தி கொண்ட

சங்கடஹர சதுர்த்தியே  எங்கள் மனதில் உறைந்திருந்து

எல்லா நன்மையும் தந்தருள்வாய்

ஓம் கணேசாய நமஹ எனும்

ஓதிடும் பக்தர்க்கு அருள் புரிவாய் 

சங்கடஹர சதுர்த்தியே... சங்கடம் தீர்க்கும் திருநாளே

ஆனைமுகன் அருள் பொழியும்... அருள் மழை பொழியும் நாளே

விநாயகா... விநாயகா... சங்கடஹர விநாயகா

எங்கள் தடைகள் எல்லாம் நீக்கி... வரம் அருள்வாய் கணபதியே!

பிள்ளைப் பெருமான் பேரருளால்

பிறவிப் பயனை அடைந்திடுவோம்

தடைகளைத் தகர்த்தெறிந்து

தாராளமாய் வாழ்ந்திடுவோம்  

மாங்கனி, மோதகம், அப்பம் படைத்து 

மஞ்சள் மாலை சூட்டி மகிழ்ந்திடுவோம்

சங்கடம் நீங்கி சந்தோஷம்

சேர்ந்து வரும் இந்த சதுர்த்தியில்  ....

ஓம் கணேசாய நமஹ....

ஓம் கணேசாய நமஹ....

ஓம் கணேசாய நமஹ....

ஓம் கணேசாய நமஹ....

ஓம் கணேசாய நமஹ....

Happy Uagadi

వచ్చెను ఉగాది వసంతం వచ్చెను

మావి చిగురులు కొత్తగా మొలిచెను పచ్చడి తీసి పంచుకుందాం ఆనందం కొత్త సంవత్సరం శుభమైన శుభాకాంక్షలు! చిగురాకులు తీపి తిరస్కారం చూపినా ఉప్పు కారం కాస్త బాధలు తెచ్చినా చేదు కాస్త ఉండొచ్చు జీవితంలో కానీ పచ్చడి లాగే అన్నీ మంచివే కదా! వచ్చెను ఉగాది వసంతం వచ్చెను మనసు నిండా ఆశలు మొలిచెను మామిడి పూలు చూసి మురిసిపోదాం కొత్త కలలు కట్టుకుందాం ఈ రోజు! నెయ్యి బెల్లం తోడు నవ్వులు పూయగా కొత్త బట్టలు కట్టి కొత్త ఆశలు పెట్టగా ఇంటింటా మంగళం ఇంటింటా శాంతి ఉగాది శుభాకాంక్షలు అందరికీ సంతోషం! పార్వతీ శంకరుల ఆశీస్సులతో లక్ష్మీ నారాయణుల కృపతో ఆరోగ్యం సంపద విజయాలు కలగాలి ఈ సంవత్సరం సుఖమయం కావాలి! వచ్చెను ఉగాది... వచ్చెను ఉగాది... తెలుగు వారికి తెలుగు సంవత్సరం వచ్చెను శుభం శుభం అని అందరూ చెప్పండి ఆనందంగా జరుపుకుందాం ఉగాది పండగ!

ரஷ்யா உக்ரைன் போரில் கற்ற பாடம்

ரஷ்யா உக்ரைன் போரில் கற்ற பாடம் இது, என் சொத்து என் உயிர் எல்லாம் நாட்டின் கையில் தான்! புகையாகி மறையும் ஒரு நொடியில், தேசம் வலுவாக இருந்தால் தான் நான் பாதுகாப்பு! என் சம்பளம், என் வீடு, என் கார், என் தொழில், தென்னந்தோப்பு, உறவுகள், கால்நடை எல்லாம்… நாடு பாதுகாப்பாக இருந்தால் மட்டுமே சொந்தம், இல்லையென்றால் ஒரு சிங்கிள் டீக்கு அலைவதற்கு நேரம் போதாது! உக்ரைன் மக்கள் இரண்டு மில்லியன் பேர், எல்லாம் விட்டு எல்லை தாண்டி அகதியானாரே… அண்டை நாட்டார் அடைக்கலம் கொடுத்த அதிர்ஷ்டம், நமக்கு அப்படி யார் இருக்கா? சொல்லு பாரு! ரஷ்யா உக்ரைன் போரில் கற்ற பாடம் இது, என் சொத்து என் உயிர் எல்லாம் நாட்டின் கையில் தான்! புகையாகி மறையும் ஒரு நொடியில், தேசம் வலுவாக இருந்தால் தான் நான் பாதுகாப்பு! மேற்கே பாகிஸ்தான், கிழக்கே வங்கதேசம், தெற்கே இந்தியப் பெருங்கடல், வடக்கே சீனா… நாட்டுக்குள் எண்ணற்ற துரோகிகள், அடைக்கலம் தர வேறு நாடு இல்லையே! எங்கே ஓடுவோம்? யாரிடம் கையேந்துவோம்? நினைத்துப் பாரு… இது உன் தாய்நாடு! மலிவான அரசியல், இலவசங்கள், வாக்கு வேட்டை… இவற்றை விட்டு வலுவான தேசத்திற்கு முன்னுரிமை கொடு! அரசுக்கு துணை நில், தேசத்துக்கு உயிர் கொடு, என் தேசம் என் பாதுகாப்பு – இது என் உறுதி! ரஷ்யா உக்ரைன் போரில் கற்ற பாடம் இது, என் சொத்து என் உயிர் எல்லாம் நாட்டின் கையில் தான்! புகையாகி மறையும் ஒரு நொடியில், **என் தேசம்… என் பாதுகாப்பு!** **என் தேசம்… என் பாதுகாப்பு!** **ஜெய் ஹிந்த்! வந்தே மாதரம்!**

நிதமொரு யுத்தம்... ஓயாத யுத்தம்

 நிதமொரு யுத்தம்... ஓயாத யுத்தம்

நிலம் – வளம் – கொள்ளைக்கான யுத்தம் உலகில் எல்லாப் போர்களும்... வளக் கொள்ளைக்கே... வளக் கொள்ளைக்கே... மிளகும் ஏலமும் மணம் தூவி வெள்ளைக்காரனை கரை சேர்த்தது ஞான ஒளியும் தவ ஒளியும் சீனரை இங்கு இழுத்து வந்தது

உழைப்பின் மாண்பும் உயர் குணமும் பாரசீகனை நிலை நாட்டியது எளிமை – பொறுமை – கருணை – இரக்கம் அன்பின் தொட்டிலாய் நம் நாடு ஜொலித்தது நிதமொரு யுத்தம்... ஓயாத யுத்தம் நிலம் – வளம் – கொள்ளைக்கான யுத்தம் தியாகம் தெய்வீகம் திரண்டு நின்று விருந்தோம்பல் மலர்ந்து பூத்தது பதிவிரதம் பெண்ணின் பெருமை உழைப்பும் அறமும் உலகை அழைத்தது

பன்முகம் தான் அமைதியின் வழி ஒற்றுமை தான் வாழ்வின் அடி இதை உலகிற்கு உணர்த்தியது நம் பாரத மண்ணின் பெருமைதான் எல்லாம் வணிகம்... எதுவும் வணிகம் சிரிப்பும் அழுகையும் வணிகமே அணைப்பும் அடியும் வணிகமே சேர்வதும் பிரிவதும் வணிகமே

மனிதன் பிறந்த கருவறையில் தொடங்கிய யுத்தம்... கல்லறையில் முடியாமல் நீண்டு கொண்டே இருக்குது... நிதமொரு யுத்தம்... நில வளங்களுக்கான யுத்தம்... உலகில் எல்லாமே... வளக் கொள்ளைக்கான யுத்தமே... ஒற்றுமை தான் வாழ்வின் அடி இதை உலகிற்கு உணர்த்தியது நம் பாரத மண்ணின் பெருமைதான்.

இரு சக்கரம் ஓட்டும் நண்பா... கவனம்... கவனம்... கவனம்.

இரு சக்கரம் ஓட்டும் நண்பா... மெதுவா போடா

வலது இடது பார்த்து... உயிரை காப்பாத்து போடா

வீட்டில் காத்திருக்காங்க... கண்ணீர் வைத்து நினைச்சு

அவசரப்பட்டு போனா... எல்லாம் போயிடும் ராஜா 

ஹெல்மெட் போடு மறக்காதே

சிக்னல் சிவப்புனா நில்லு தம்பி

முந்தி செல்ல நினைக்காதே

ஒரு வினாடி தப்பு... ஆயுசு முடிஞ்சு போகும்....  

கண்ணு முன்னாடி ரோடு தான்

பின்னாடி பார்க்கிற மிரர்-ல தான்

எதிராளி வரானோ... லாரி வருதோ

எல்லாத்தையும் பாரு... உயிர் முக்கியம்டா  

இரு சக்கரம் ஓட்டும் நண்பா... மெதுவா போடா

வலது இடது பார்த்து... உயிரை காப்பாத்து போடா 

பிள்ளை சிரிச்சு கை காட்டுது

அம்மா கதவு திறந்து நிக்குது

அப்பா போன் எடுத்து கேக்குறாரு

"எப்ப வருவே?"னு... குரல் நடுங்குது  

அந்த குரலுக்கு... உயிர் கொடு

அந்த சிரிப்புக்கு... பாதுகாப்பு கொடு

வேகம் குறைச்சு... புன்னகை வைச்சு

வீட்டுக்கு திரும்பு... பாதுகாப்பா வா  

ரோடு எல்லாருக்கும் பொதுவானது

ஆனா உயிர் உனக்கு ஒண்ணுதான்

அதை இழக்க வேண்டாம்... தயவு பண்ணு

போக்குவரத்து விதி... உன் கவசம்டா  

இரு சக்கர வீரரே... கவனமா ஓடு

வேகத்தை கட்டுப்படுத்து... உயிரை காத்துக்கோ

வீட்டுக்கு சிரிச்சு... திரும்பி வா

எல்லாரும் காத்திருக்காங்க... பாதுகாப்பா வா  

கவனம்... கவனம்... கவனம்...

உயிருக்கு மேலே... எதுவும் இல்லை...  

பாதுகாப்பு மட்டுமே... உன் வெற்றி

அவசரப்பட்டு போகாதே.

மருத்துவமனை நாட்கள் நீண்டு போகும். 

கவனம்... கவனம்... கவனம்...

உயிருக்கு மேலே... எதுவும் இல்லை...  

பாதுகாப்பு மட்டுமே... உன் வெற்றி

காத்திரு, நண்பா, சாலையில் செல்லும்போது— 

இடரினும் தளரினும் எனதுறுநோய்தொடரினும் உனகழல் தொழுதெழுவேன். திருஞானசம்பந்தர் அருளிய தேவாரம்

இடரினும் தளரினும் எனதுறுநோய் தொடரினும் உனகழல் தொழுதெழுவேன் கடல்தனில் அமுதொடு கலந்தநஞ்சை மிடறினில் அடக்கிய வேதியனே இதுவோஎமை ஆளுமா றீவதொன்றெமக் கில்லையேல் அதுவோவுன தின்னருள் ஆவடுதுறை அரனே. வாழினும் சாவினும் வருந்தினும்போய் வீழினும் உனகழல் விடுவேன்அல்லேன் தாழிளந் தடம்புனல் தயங்குசென்னிப் போழிள மதிவைத்த புண்ணியனே இதுவோஎமை ஆளுமா றீவதொன்றெமக் கில்லையேல் அதுவோவுன தின்னருள் ஆவடுதுறை அரனே. நனவினும் கனவினும் நம்பாஉன்னை மனவினும் வழிபடல் மறவேன்அம்மான் புனல்விரி நறுங்கொன்றைப் போதணிந்த கனல்எரி அனல்புல்கு கையவனே இதுவோஎமை ஆளுமா றீவதொன்றெமக் கில்லையேல் அதுவோவுன தின்னருள் ஆவடுதுறை அரனே. தும்மலொ டருந்துயர் தோன்றிடினும் அம்மலர் அடியலால் அரற்றாதென்நாக் கைம்மல்கு வரிசிலைக் கணையொன்றினால் மும்மதிள் எரிஎழ முனிந்தவனே இதுவோ எமை ஆளுமாறீவதொன்றெமக்கில்லையேல் அதுவோவுன தின்னருள் ஆவடுதுறை அரனே. கையது வீழினும் கழிவுறினும் செய்கழல் அடியலால் சிந்தைசெய்யேன் கொய்யணி நறுமலர் குலாயசென்னி மையணி மிடறுடை மறையவனே இதுவோஎமை ஆளுமா றீவதொன்றெமக் கில்லையேல் அதுவோவுன தின்னருள் ஆவடுதுறை அரனே. வெந்துயர் தோன்றியோர் வெருவுறினும் எந்தாய்உன் னடியலால் ஏத்தாதென்நா ஐந்தலை யரவுகொண் டரைக்கசைத்த சந்தவெண் பொடியணி சங்கரனே இதுவோஎமை ஆளுமா றீவதொன்றெமக் கில்லையேல் அதுவோவுன தின்னருள் ஆவடுதுறை அரனே. வெப்பொடு விரவியோர் வினைவரினும் அப்பாவுன் அடியலால் அரற்றாதென்நா ஒப்புடை ஒருவனை உருவழிய அப்படி அழலெழ விழித்தவனே இதுவோஎமை ஆளுமா றீவதொன்றெமக் கில்லையேல் அதுவோவுன தின்னருள் ஆவடுதுறை அரனே. பேரிடர் பெருகிஓர் பிணிவரினும் சீருடைக் கழல்அலால் சிந்தைசெய்யேன் ஏருடை மணிமுடி யிராவணனை ஆரிடர் படவரை அடர்த்தவனே இதுவோஎமை ஆளுமா றீவதொன்றெமக் கில்லையேல் அதுவோவுன தின்னருள் ஆவடுதுறை அரனே. உண்ணினும் பசிப்பினும் உறங்கினும்நின் ஒண்மல ரடியலால் உரையாதென்நாக் கண்ணனும் கடிகமழ் தாமரைமேல் அண்ணலும் அளப்பரி தாயவனே இதுவோஎமை ஆளுமா றீவதொன்றெமக் கில்லையேல் அதுவோவுன தின்னருள் ஆவடுதுறை அரனே பித்தொடு மயங்கியோர் பிணிவரினும் அத்தாவுன் னடியலால் அரற்றாதென்னாப் புத்தரும் சமணரும் புறன்உரைக்கப் பத்தர்கட் கருள்செய்து பயின்றவனே இதுவோஎமை ஆளுமா றீவதொன்றெமக் கில்லையேல் அதுவோவுன தின்னருள் ஆவடுதுறை அரனே. அலைபுனல் ஆவடு துறைஅமர்ந்த இலைநுனை வேற்படை யெம்இறையை நலமிகு ஞானசம் பந்தன்சொன்ன விலையுடை அருந்தமிழ் மாலைவல்லார் வினையாயினநீங் கிப்போய் விண்ணவர் வியனுலகம் நிலையாகமுன் ஏறுவர்நிலமிசை நிலையிலரே ...

மயிலும் வாகனம் ஆகியதால், விரைந்து நீயும் வந்துவிடு!மயிலே, மயிலே என்றழைத்தால், அங்கே நீயும் இருப்பாயே

சூரர் படையை அழித்தவனே! தேவர் குலத்தை காத்தவனே. ! திருச்செந்தூர்க் கடலலை ஆண்டவனே! சூரன் உடலும் கிழிந்தவுடன், வேலும் மயிலும் ஆனதுவே.! சேவலை கொடியாய் பெற்றவனே, மயிலும் வாகனமாகியதே! மயிலும் வாகனம் ஆகியதால், விரைந்து நீ வந்துவிடு! மயிலே, மயிலே என்றழைத்தால், அங்கே நீயும் இருப்பாயே !

அவ்வை பாட்டியை சோதிக்க, நாவல் மரத்தின் மேலேறி, சுட்ட பழத்தை தந்தவனே ! சுகமாய் காட்சி தந்திடுவாய்......! மாங்கனி பெற வேண்டி., உலகை வலமாய் வந்தவனே.! அம்மை, அப்பனே, உலகம் என்று அண்ணனும் நமக்குச் சொன்னானே. ... அதுவும் உனக்கும் தெரியுமன்றோ, தெரிந்து நீயும் எமக்காகப், பழனி மலையின் மீதமர்ந்து பக்தருக்கு அருள அங்கு வந்தாய்..! தையல் நாயகி பெற்ற மகன் செல்வமுத்து குமரனவன் ! அழியா செல்வம் பெற்றிடவே, அருகில் என்றும் இருந்திடுவாய் ! முருகா, முருகா, வேல் முருகா, வெற்றிகள் தருவாய், வேல்முருகா! முருகா, முருகா, வேல் முருகா, வெற்றிகள் தருவாய், வேல்முருகா! வெற்றி வேலை பெற்றதினால், உன்னை பணியும் பக்தர்க்கு, என்றும் வெற்றி, வெற்றியன்றோ? வேல் வேல் முருகா, வேல் முருகா ! திருப்பரங்குன்றத்தில் கல்யாணம். தெய்வானையுடன் நடந்தது வே ! வாழ்த்திட வந்தனர், தேவர்களும், வாழிய, வாழிய, வாழியவே !

அதிகாலை சங்கின் நாதத்திலே, ஓம் என்னும் ஒலியே கேட்கிறது ! ஓங்கார பொருளும் ஆனவனே. ஹர ஹர சிவனே, சண்முகனே! பாம்பன் சுவாமிகள், அருணகிரி, தெய்வப் புலவன் நக்கீரன் , இவர்கள் பாட்டுக்கு வந்து விட்டாய், எங்கள் பாட்டுக்கும் வந்து விடு!

பாம்பன் சுவாமிகள், அருணகிரி, தெய்வப் புலவன் நக்கீரன் , இவர்கள் பாட்டுக்கு வந்து விட்டாய், எங்கள் பாட்டுக்கும் வந்து விடு! இச்சா சக்தி தெய்வானை, கிரியா சக்தி வள்ளியுடன் பழமுதிர் சோலையில் இருப்பவனே வாழுகிறோம் நாங்களும் வந்துவிடு !

அங்கே பாருங்கள் எல்லோரும் பச்சை மயிலும் தெரிகிறது வேலுடன் முருகன் வருகின்றார்! பச்சை மயிலும் தெரிகிறது வேலுடன் முருகன் வருகின்றார் ! ஆனந்தம் ஆனந்தம் ஆனந்தமே முருகா முருகா வேல் முருகா ! வெற்றிகள் தருவாய் வேல் முருகா ! முருகா முருகா வேல் முருகா வெற்றிகள் தருவாய் வேல் முருகா ! வெற்றிவேல் முருகனுக்கு அரோகரா. வெற்றிவேல் முருகனுக்கு அரோகரா. வெற்றிவேல் முருகனுக்கு அரோகரா.

திருக்கடவூர் கள்ள விநாயகர் பதிகம்

அபிராமிபட்டர் அருளிய 

திருக்கடவூர் கள்ள விநாயகர் பதிகம்

திருக்கடவூரில் விநாயகர் கள்ள வாரண விநாயகர் என்ற பெயரில் அருள்புரிகிறார். ஒருமுறை விநாயகரை இந்திராதி தேவர்கள் வணங்க மறந்தனர். இதனால் அமிர்த கலசத்தை அவர் மறைத்து வைத்தார்.

அமிர்தம் கிடைக்காத தேவர்கள் விநாயகரை மறந்ததால் வந்த வினை இது என்பதனைப் புரிந்து விநாயகரை வணங்கி மீண்டும் அமிர்தத்தைப் பெற்றனர். இந்நிகழ்ச்சி நடந்த இடம் அபிராமி, அமிர்தக்கடேஸ்வரர் அருள்புரியும் திருக்கடவூர் ஆகும்.

“இவர் கள்ள விநாயகர். அமுதக் குடத்தை மறைத்து வைத்துபோல் அந்தாதியை மறைந்து விட்டால் என்ன செய்வது? அபிராமியைத் தொழுது அருள்பெற்ற அபிராமி பட்டர் இந்த விநாயகரை வணங்கிப் பாடிய திருக்கடவூர் கள்ள விநாயகர் பதிகம் இவரது சிறப்பினைக் கூறும். அமிர்தத்தை மறைத்ததால் இவர் கள்ள வாரண விநாயகரானார். அபிராமிப் பட்டர் அபிராமி அந்தாதியில் காப்புச் செய்யுளில் இவரைப் போற்றி வணங்குகிறார்.

ஈசனின் சந்நிதிக்கு வலதுபுறத்தில் நந்திக்கு அருகேயுள்ள வெளிப்பிரகாரத்தில் கையில் அமுத கலசத்தை ஏந்தியபடி அருள்புரிறார். இவரை வழிபட நீண்ட ஆயுள் மற்றும் ஆரோக்கியத்தித்தை வழங்கி சுக வாழ்வினைத் தருவார்.

பங்கயத் தாளும் ஒருநான்கு தோளும் படாமுகமும் திங்களின் கோடும் வளர்மோ தகத்துடன் செங்கையிலே அங்குச பாசமு மாகிவந்(து) என்றனை ஆண்டருள்வாய்; வெங்கய மே!கட வூர்வாழுங் கள்ள விநாயகனே! உண்ணும் பொழுதும் உறங்கும் பொழுதும் ஒருதொழிலைப் பண்ணும் பொழுதும் பகரும் பொழுதும்நின் பாதத்திலே நண்ணுங் கருத்துத் தமியேனுக் கென்றைக்கு நல்குவையோ? விண்ணும் புகழ்கட வூர்வாழும் கள்ள விநாயகனே! யாதொன்றை யாகிலும் எண்ணிய போ(து) உன் இணைக்கமல் பாதம் பரவிய பேர்கட் கலாது பலித்திடுமோ? பேதம் தெரிந்த மறையோர் தமது பெருச்தெருவில் வேதம் பயில்கட வூர்வாழுங் கள்ள விநாயகனே! அரனென் பவனையும் அம்புயத் தோனையும் ஆழிசங்கு கரனென் பவனையுங் கைதொழ வேண்டி உன் கால்தொழுவார் இரவும் பகலும் இயலிசை நாடக மென்னும் நன்னூல் விரவுந் தமிழ்க்கட வூர்வாழுங் கள்ள விநாயகனே! துதியேன் எனினும் தொழுகேன் எனினும் தொழுபவர்தமை மதியேன் எனினும் வணங்கேன் எனினும் வலியவந்து கதியே தரும்வழி காட்டிடுவாய்; நின் கருணையினால் விதியே புகழ்க்கட வூர்வாழுங் கள்ள விநாயகனே! நாக ந்துரகம் பலபணி அடை நவநிதிகள் பாகஞ்சு மென்மொழியாள் போகமும் உன்றன் பாதமதில் மோகந் திகழப் பணிந்தோர்க்(கு) அலாமல் முயன்றிடுமோ? மேகம் பயில்கட வூர்வாழுங் கள்ள விநாயகனே! இளங்குஞ் சரச்செழுங் கன்றே! எனச்சொலி ஏத்திநின்றாய் உளங்கசிந் தங்கையால் குட்டிக்கொண் டோர்க்கோர் குறையுமுண்டோ? வளங்கொண்ட மூவர் தமைமறித் தேதமிழ் மாலைகொண்டு விளங்கும் புகழ்க்கட வூர்வாழுங் கள்ள விநாயகனே! தண்டாயுதத்தையும் சூலாயுதத்தையும் தாங்கியென்னைக் கண்டாவிகொள்ள நான் வரும் வேளையில் காத்திடுவாய் வண்டாரவாரஞ்செய் மாமலர்ச்சோலை வளப்பமுடன் விண்தாவிய கடவூர் வாழும் கள்ள விநாயகனே மூவரும் தங்கள் தொழிலே புரிந்திட முந்திமுந்தித் தாவரும் நெற்றியில் தாக்கியுன் நாமத்தைச் சாற்றிடுவார்; தேவரும் போற்றிய தேவே! உனையன்றித் தெய்வமுண்டோ? மேவருஞ் சீர்கட வூர்வாழுங் கள்ள விநாயகனே! மைப்பொரு வாரண மாமுக மீதினில் வாய்ந்ததுதிக் கைப்பொரு ளே! என்று கைதொழு வோர்குன் கருணைவைப்பாய்; பொய்ப்பணி யோஅறி யாதமு தீசன் புகழுமெங்கள் மெய்ப்பொரு ளே!கட வூர்வாழுங் கள்ள விநாயகனே!

அபிராமி பட்டர் அருளிய அபிராமி அந்தாதி

அபிராமி அந்தாதி என்பது தமிழ் சாக்த பக்தி இலக்கியத்தில் மிகச் சிறந்த அந்தாதி நூல். 18ஆம் நூற்றாண்டில் திருக்கடையூர் அபிராமி அம்மன் கோயிலில் வசித்த அபிராமி பட்டர் (பிறப்புப் பெயர்: சுப்பிரமணிய ஐயர்) அருளிய 101 பாடல்கள் கொண்டது (கணபதி காப்பு + 100 அந்தாதி பாடல்கள்).முக்கிய சுருக்கம்:

• தலைவி: திருக்கடையூர் அமிர்தகடேஸ்வரர் கோயிலில் எழுந்தருளியுள்ள அபிராமி அம்மன் (பார்வதி தேவியின் ரூபம்; "அபிராமி" = எப்போதும் அழகு மிக்கவள்).
• வகை: அந்தாதி இலக்கியம் — ஒரு பாடலின் இறுதிச் சொல் அடுத்த பாடலின் முதல் சொல்லாக வரும் அமைப்பு (அந்தம் + ஆதி).
• பொருள் & உள்ளடக்கம்:
  • அம்மனின் அழகு, திருமேனி, குணங்கள், திருநடம், உலகப் படைப்பு-காத்தல்-அழித்தல் ஆகியவற்றைப் போற்றுதல்.
  • பக்தரின் தவறுகளை ஒப்புக்கொண்டு மன்னிப்பு கோருதல்.
  • சிவன்-பார்வதி லீலைகள், சக்தி வழிபாடு, வேத-தத்துவங்கள், பக்தி உணர்வு ஆகியவை நிறைந்தவை.
  • பல பாடல்கள் அம்மனைத் தாயாகக் கருதி உருகும் பக்தி வெளிப்பாடு.

பிறப்புக் கதை (பிரபலமான வரலாறு):அபிராமி பட்டர் அம்மனிடம் அளவற்ற பக்தி கொண்டவர்; எப்போதும் அம்மனையே தியானித்து "பைத்தியம்" போல் தோன்றினார். ஒரு நாள் தஞ்சை மராட்டிய மன்னர் சரபோஜி கோயிலுக்கு வந்தபோது, அமாவாசை நாளில் பட்டரிடம் "இன்று திதி என்ன?" என்று கேட்டார். பட்டர் அம்மனின் தரிசனத்தில் மூழ்கி "பௌர்ணமி" என்று சொல்லிவிட்டார். கோபமடைந்த மன்னர், மாலைக்குள் நிலவு தோன்றாவிட்டால் பட்டரைத் தீயிட்டுக் கொல்வதாக உத்தரவிட்டார்.பயந்த பட்டர், தீக்குழியின்மேல் தொங்கும் மேடையில் (100 கயிறுகளால் தாங்கப்பட்டது) நின்று, ஒவ்வொரு பாடலாக இயற்றி ஒவ்வொரு கயிற்றையும் அறுத்தார். 79ஆம் பாடலில் அம்மன் தோன்றி, தன் காதணியை வானத்தில் எறிந்து பௌர்ணமி போல் ஒளிரச் செய்தார்! மீதமுள்ள 21 பாடல்களையும் பாடி முடித்தார். மன்னர் மகிழ்ந்து அவருக்கு "அபிராமி பட்டர்" என்ற பட்டம் அளித்தார்.

பயன்கள் (பக்தர்கள் நம்பிக்கை):

• தினசரி ஓதினால் மன அமைதி, பக்தி வளர்ச்சி, துன்ப நீக்கம், விருப்பங்கள் நிறைவேறுதல்.
• சில பாடல்களுக்கு குறிப்பிட்ட பலன்கள் (எ.கா. பாடல் 79 – பௌர்ணமி அற்புதம் போன்றவை).
• அமாவாசை/பௌர்ணமி நாட்களில் ஓதுவது சிறப்பு.

இது வெறும் கவிதை அல்ல — தீவிர பக்தியால் பிறந்த தெய்வீக அனுபவ நூல். தொடர்ந்து ஓதி அன்னையின் அருளைப் பெறுங்கள்!

கணபதி காப்பு

தாரமர் கொன்றையும் சண்பகமாலையும் சாத்தும் தில்லை ஊரர்தம் பாகத்து உமைமைந்தனே! உலகேழும் பெற்ற சீர்அபிராமி அந்தாதி எப்போதும் என் சிந்தையுள்ளே காரமர் மேனிக் கணபதியே! நிற்கக் கட்டுரையே. கொன்றை மாலையும், சண்பக மாலையும் அணிந்து நிற்கும் தில்லையம்பதி நாயகனுக்கும், அவன் ஒரு பாதியாய் நிற்கும் உமைக்கும் மைந்தனே! மேகம் போன்ற கருநிற மேனியை உடைய பேரழகு விநாயகரே! ஏழுலகையும் பெற்ற சீர் பொருந்திய அபிராமித் தாயின் அருளையும், அழகையும் எடுத்துக்கூறும் இவ்வந்தாதி எப்பொழுதும் என் சிந்தையுள்ளே உறைந்து இருக்க அருள் புரிவாயாக. 1   ஞானமும் நல்வித்தையும் பெற   உதிக்கின்ற செங்கதிர், உச்சித்திலகம், உணர்வுடையோர் மதிக்கின்ற மாணிக்கம், மாதுளம் போது, மலர்க்கமலை துதிக்கின்ற மின்கொடி, மென்கடிக் குங்கும தோயமென்ன விதிக்கின்ற மேனி அபிராமி என்தன் விழித்துணையே. பொருள் (எளிய விளக்கம்):அன்னை அபிராமியின் திருமேனி (உடல் நிறம் / அழகு) பல அற்புதமான சிவப்பு நிறங்களை ஒத்தது என்று போற்றுகிறார் பட்டர்: உதிக்கின்ற செங்கதிர் → காலையில் உதயமாகும் செம்மையான சூரியக் கதிர் போன்றது. உச்சித் திலகம் → நெற்றியில் அணியும் சிந்தூரத் திலகம் (குங்குமப் பொட்டு) போன்றது. உணர்வுடையோர் மதிக்கின்ற மாணிக்கம் → ஞானிகள் / பக்தர்கள் மிகவும் போற்றி வணங்கும் இரத்தினக் கல் (ரூபி / மாணிக்கம்) போன்றது. மாதுளம் போது → மாதுளை மலரின் மொட்டு (சிவப்பு நிறத்தில் மென்மையானது) போன்றது. மலர்க்கமலை → தாமரை மலரின் இதழ்கள் (அல்லது மலர்க்குன்று) போன்றது. துதிக்கின்ற மின்கொடி → மின்னல் கொடி போன்று (மின்னலின் சிவப்பு ஒளி) போற்றப்படும் அழகு. மென்கடிக் குங்கும தோயம் → மெல்லிய நறுமணமுள்ள குங்குமப் பொடியால் தோய்ந்தது போன்றது. இவ்வாறு எல்லா சிவப்பு அழகுகளையும் தாண்டி, விதியால் (இயற்கையால்) அமைந்த மேனி உடைய அபிராமி அன்னை – எனக்கு விழித்துணை (கண்களுக்கு உறுதுணையாக, வாழ்வின் ஒளியாக, துணையாக) இருப்பவள்!சிறப்பு / பலன் (பக்தர்கள் நம்பிக்கை): இப்பாடலை ஓதுவதால் ஞானமும் நல்வித்தையும் (ஞான ஒளியும் நல்ல அறிவும்) கிடைக்கும். அன்னையின் அழகைத் தியானித்து ஓதினால் மனதில் ஒளி பரவும், பக்தி பெருகும்.இது அந்தாதியின் தொடக்கப் பாடல் – அன்னையின் திருமேனி அழகை முதலில் போற்றி, பின்னர் அவரைத் தாயாக, துணையாக உருகுகிறார்.அபிராமி அன்னையின் செங்கதிர் ஒளி உங்கள் வாழ்வையும் பிரகாசமாக்கட்டும்! அபிராமி! அபிராமி! 2   பிரிந்தவர் ஒன்று சேர   துணையும் தொழுந்தெய்வமும், பெற்ற தாயும் சுருதிகளின் பணையும், கொழுந்தும் பதிகொண்ட வேரும் பனிமலர்ப்பூங் கணையும், கருப்புச்சிலையுமென் பாசாங்குசமும், கையில் அணையும் திரிபுர சுந்தரி ஆவது அறிந்தனமே. பொருள் (எளிய விளக்கம்):அபிராமி அன்னையே! நீயே எனக்கு: துணை (வாழ்வில் துணையாக இருப்பவள்), தொழுந்தெய்வம் (நான் வணங்கி தொழும் தெய்வம்), பெற்ற தாய் (என்னைப் பெற்றெடுத்த தாய்)  ஆக இருக்கிறாய்! மேலும், நீயே: சுருதிகளின் (வேதங்களின்) பணை (வேதங்களின் உள்ளடக்கம் / பொருள் / சாரம்), கொழுந்து (கிளைகள் / உபநிஷதங்கள் போன்ற துணைப் பிரிவுகள்), பதிகொண்ட வேர் (வேதங்களின் அடிப்படை வேர் / பிரணவம் / ஆதாரம்), பனிமலர்ப்பூங் கணை (பனி மலர்போன்ற மென்மையான பூக்களால் ஆன அம்பு – மலரம்பு), கருப்புச் சிலை (கரும்பு வில்லு – கரும்பால் ஆன வில்), என் பாசாங்குசம் (பாசம் மற்றும் அங்குசம் – கயிறு மற்றும் கொக்கி போன்ற ஆயுதங்கள்) இவை அனைத்தையும் கையில் அணிந்து (நான்கு கைகளில் ஏந்தி) இருப்பவள் – திரிபுர சுந்தரி (முப்புரங்களை அழித்த அழகி, லலிதா திரிபுரசுந்தரி ரூபம்) ஆவாள் என்பதை நான் அறிந்து கொண்டேன் (அறிந்தனமே)!சிறப்பு / பலன் (பக்தர்கள் நம்பிக்கை): இப்பாடலை ஓதுவதால் பிரிந்தவர்கள் ஒன்று சேருதல், தெய்வத் துணை கிடைத்தல், வேத ஞானம் பெருகுதல், மனத் துணிவு, பக்தி வளர்ச்சி ஆகியவை கிடைக்கும். பலர் இதை "பிரிந்தவர் ஒன்று சேர" பாடலாகக் குறிப்பிடுவர் – குடும்ப உறவுகள், திருமண வாழ்க்கை, நட்பு போன்றவற்றில் பிரிவு நீங்கி ஒற்றுமை வர வேண்டுமென ஓதுகின்றனர்.இது அந்தாதியின் இரண்டாவது பாடல் – முதல் பாடலில் அன்னையின் திருமேனி அழகைப் போற்றியவர், இங்கு அவளை எல்லாமே ஆகியவள் என்று உருகி அறிவிக்கிறார். திரிபுர சுந்தரி அன்னையின் அருளால் உங்கள் வாழ்வில் எல்லா துணையும் கிடைக்கட்டும்! அபிராமி! திரிபுர சுந்தரி!  3   குடும்பக் கவலையிலிருந்து விடுபட   அறிந்தேன் எவரும் அறியா மறையை, அறிந்துகொண்டு செறிந்தேன் உனது திருவடிக்கே, திருவே! வெருவிப் பிறிந்தேன் நின்அன்பர் பெருமை எண்ணாத கருமநெஞ்சால் மறிந்தே விழும் நரகுக்குறவாய மனிதரையே. பொருள் (எளிய விளக்கம்):அபிராமி அன்னையே! திருவே (திருமகளே / தெய்வமே)! எவரும் அறியா மறையை → யாரும் (சாதாரணர்கள்) அறிய முடியாத ரகசியமான மறைப் பொருளை (அதாவது உன்னுடைய திருவடியின் மகிமை / உன்னைப் பற்றிய ஆழ்ந்த ஞானம் / அறிவு), நான் அறிந்தேன் → நான் அறிந்து கொண்டேன்! அதை அறிந்துகொண்டு → அதை உணர்ந்து, உனது திருவடிக்கே செறிந்தேன் → உனது திருவடியிலேயே (முழுமையாக) ஒன்றி விட்டேன் / கலந்து விட்டேன்! மேலும், நின் அன்பர் பெருமை எண்ணாத கரும நெஞ்சால் → உன்னுடைய அன்பர்களின் (பக்தர்களின்) பெருமையை எண்ணாத / மதிக்காத கருமையான (தீய / பாவம் நிறைந்த) மனதால், வெருவிப் பிறிந்தேன் → பயந்து / வெறுத்து விலகி விட்டேன், மறிந்தே விழும் நரகுக்குறவாய மனிதரையே → (அத்தகைய) தீய செயல்களால் நரகத்தில் வீழ்ந்து விழும் / உறவாகி விடும் மனிதர்களை (அதாவது அத்தகைய தீய சகவாசத்தை) விட்டு விலகி விட்டேன்! சுருக்கமாக: "அன்னையே! உன்னைப் பற்றிய ரகசிய ஞானத்தை அறிந்து, உனது திருவடியில் முழு மனதுடன் சரணடைந்தேன். உன்னுடைய பக்தர்களின் மகிமையை மதிக்காத தீய மனதால் நரக வழியில் செல்லும் மனிதர்களை (தீய சகவாசத்தை) வெறுத்து விலகி விட்டேன்!"சிறப்பு / பலன் (பக்தர்கள் நம்பிக்கை): இப்பாடலை ஓதுவதால் குடும்பக் கவலைகள் நீங்கும், தீய சகவாசம் / தீய நண்பர்கள் / தீய பழக்கங்கள் விலகும், மன அமைதி கிடைக்கும், அன்னையின் திருவடியில் சரணாகதி ஆகி பக்தி பெருகும். பலர் இதை "குடும்பக் கவலையிலிருந்து விடுபட" என்று குறிப்பிடுகின்றனர் – குடும்ப உறவுகளில் ஏற்படும் பிரச்சினைகள், மன உளைச்சல், தீய செல்வாக்கு ஆகியவை நீங்கி அமைதி வர வேண்டுமென ஓதுகின்றனர். தினசரி ஓதினால் மனதில் தெளிவு, நல்ல வழி, அன்னையின் அருள் பெருகும்.இது அந்தாதியின் மூன்றாவது பாடல் – முதல் இரண்டில் அன்னையின் அழகு, துணை, திரிபுர சுந்தரி ரூபத்தைப் போற்றியவர், இங்கு ஞானம் பெற்று சரணடைதல் + தீய வழியை விட்டு விலகுதல் என்று உருகுகிறார்.அபிராமி அன்னையின் திருவடி அருளால் உங்கள் வாழ்வில் எல்லா கவலைகளும் நீங்கி, நல்ல பாதை கிடைக்கட்டும்!  அபிராமி! திருவே! 4   உயர் பதவிகளை அடைய   மனிதரும் தேவரும் மாயா முனிவரும் வந்து சென்னி குனிதரும் சேவடிக் கோமளமே! கொன்றை வார்சடைமேல் பனிதரும் திங்களும், பாம்பும், பகீரதியும் படைத்த புனிதரும் நீயும் என்புந்தி எந்நாளும் பொருந்துகவே. பொருள் (எளிய விளக்கம்):அபிராமி அன்னையே! கோமளமே (மிக அழகியவளே / மென்மையான தாமரை போன்றவளே)! மனிதரும் தேவரும் மாயா முனிவரும் → மனிதர்கள், தேவர்கள், மாயை (இல்லாத / மாயா ரூபத்தில்) வந்து தவம் செய்யும் முனிவர்கள் (அல்லது மகத்தான முனிவர்கள்) ஆகியோர் அனைவரும், வந்து சென்னி குனிதரும் → வந்து தங்கள் தலையை (சென்னி = தலை) குனிந்து (குனிதரும் = குனிந்து வணங்கி) வணங்கும், சேவடி → அழகிய சிவந்த திருவடிகளை உடையவளே! மேலும், கொன்றை வார்சடைமேல் → நீண்ட சடையில் (சிவபெருமானின்) கொன்றை மலர்கள் அணிந்திருக்கும் சடைமேல், பனிதரும் திங்களும் → பனி பொழியும் குளிர்ச்சியான திங்கள் (சந்திரன்), பாம்பும் → பாம்பு (நாகம்), பகீரதியும் → பகீரதி (கங்கை நதி – பகீரத முனிவர் தவத்தால் கொண்டு வந்த கங்கை), படைத்த → (இவை அனைத்தையும்) படைத்த / அணிந்த / தாங்கிய, புனிதரும் → மிகப் புனிதமான சிவபெருமானும் (புனிதரும் = புனிதமானவர்), நீயும் (அபிராமி அன்னையும்) – என் புந்தி எந்நாளும் பொருந்துகவே → என் புத்தியில் (மனதில் / அறிவில்) என்றென்றும் ஒன்றி நிற்க வேண்டும் / பொருந்தி இருக்க வேண்டும்!சுருக்கமாக: "மனிதர்கள், தேவர்கள், முனிவர்கள் எல்லோரும் தலைவணங்கும் அழகிய திருவடிகளை உடைய கோமளவல்லியே! கொன்றை மலர் சூடிய நீண்ட சடைமேல் பனி தரும் சந்திரன், பாம்பு, கங்கை ஆகியவற்றைத் தாங்கிய புனிதமான சிவபெருமானும், நீயும் – இருவரும் என் மனதில் என்றும் ஒன்றியிருக்க வேண்டும்!"சிறப்பு / பலன் (பக்தர்கள் நம்பிக்கை): இப்பாடலை ஓதுவதால் உயர் பதவிகள், வேலை உயர்வு, பதவி உயர்வு, செல்வாக்கு, மரியாதை போன்றவை கிடைக்கும். விரும்பிய உயர்ந்த நிலை / பதவி அடைய வேண்டுமென ஓதுகின்றனர். மேலும், சிவ-சக்தி இருவரும் மனதில் நிலைத்திருத்தல், ஞானம் பெருகுதல், மனத் தெளிவு, வெற்றி கிடைத்தல் ஆகியவை ஏற்படும் என்பது நம்பிக்கை.இது அந்தாதியின் நான்காவது பாடல் – முந்தைய பாடல்களில் அன்னையின் அழகு, துணை, ஞானம், சரணாகதி ஆகியவற்றைப் போற்றியவர், இங்கு சிவனுடன் இணைந்து மனதில் நிலைத்திருக்க வேண்டும் என்று வேண்டுகிறார்.அபிராமி அன்னையும் சிவபெருமானும் உங்கள் புத்தியில் என்றும் பொருந்தி, உயர்ந்த நிலைகளை அடைய அருள் புரியட்டும்!  அபிராமி! கோமளமே!  5   மனக்கவலை தீர   பொருந்திய முப்புரை! செப்புரை செய்யும் புணர்முலையால் வருந்திய வஞ்சி மருங்குல் மனோன்மணி! வார்சடையோன் அருந்திய நஞ்சு அமுதாக்கிய அம்பிகை! அம்புயமேல் திருந்திய சுந்தரி அந்தரி பாதம்என் சென்னியதே. பொருள் (எளிய விளக்கம்):அபிராமி அன்னையே! பொருந்திய முப்புரை → உயிர்களிடம் படைத்தல், காத்தல், அழித்தல் என்ற முத்தொழில்களிலும் (முப்புரை = மூன்று புரங்கள் / மூன்று செயல்கள்) நிறைந்து ஒன்றியவளே! (அல்லது திரிபுர சுந்தரி ரூபத்தில் முப்புரங்களை அழித்தவளே!) செப்புரை செய்யும் புணர்முலையால் → செம்மையான சொல்லை (அழகிய பேச்சு / செப்பு உரை = தூய்மையான சொல்) உடன் இணைந்த / அணைத்த திருமுலைகளால் (மார்பகங்களால்), வருந்திய வஞ்சி மருங்குல் → (அந்தத் திருமுலைகளின் சுமையால்) வருந்தி / சோர்ந்து வளைந்த வஞ்சிக் கொடி போன்ற மெல்லிய இடையை உடையவளே! மனோன்மணி → மனதை ஒளிரச் செய்யும் மணி போன்றவளே! (அன்பர்களை ஞான நிலைக்கு உயர்த்துபவள்) வார்சடையோன் அருந்திய நஞ்சு அமுதாக்கிய அம்பிகை → நீண்ட சடை உடைய சிவபெருமான் (வார்சடையோன்) அருந்திய (கடல் கடைந்தபோது வந்த) நஞ்சை அமுதமாக்கிய (ஹாலாஹல விஷத்தை உறிஞ்சி அமுதமாக மாற்றிய) அம்பிகையே! (சிவனை காப்பாற்றிய தாய்) அம்புயமேல் திருந்திய சுந்தரி → தாமரை மலரின் மேல் (அம்புயம் = தாமரை) அழகாக வீற்றிருக்கும் சுந்தரியே! அந்தரி பாதம் என் சென்னியதே → அத்தகைய அன்னையின் திருவடிகள் (பாதம்) என் தலையில் (சென்னி = தலை) என்றும் நிலைத்திருக்கட்டும்! (அல்லது என் தலையில் அணிந்து கொள்ளத்தக்கவை!) சுருக்கமாக: "முத்தொழில்களிலும் நிறைந்த முப்புரை! அழகிய திருமுலைகளால் வருந்தும் வஞ்சிக் கொடி போன்ற இடையுடைய மனோன்மணி! சிவனின் நஞ்சை அமுதமாக்கிய அம்பிகை! தாமரை மேல் வீற்றிருக்கும் சுந்தரி! உன் திருவடிகள் என் தலையில் என்றும் இருக்கட்டும்!"சிறப்பு / பலன் (பக்தர்கள் நம்பிக்கை): இப்பாடலை ஓதுவதால் மனக்கவலை தீரும், மன உளைச்சல் நீங்கும், மன அமைதி கிடைக்கும், துன்பங்கள் அகலும். பலர் இதை "மனக்கவலை தீர" பாடலாகக் குறிப்பிடுகின்றனர் – மனத் துயரங்கள், கவலைகள், பதற்றம் ஆகியவை நீங்கி அமைதி பெற வேண்டுமென தினசரி ஓதுகின்றனர். மேலும், சிவ-சக்தி ஒருமையை உணர்த்தி, பக்தி பெருகச் செய்யும்.இது அந்தாதியின் ஐந்தாவது பாடல் – முந்தையவற்றில் அன்னையின் அழகு, துணை, ஞானம், சிவனுடன் இணைதல் ஆகியவற்றைப் போற்றியவர், இங்கு முத்தொழில்களிலும் நிறைந்து, நஞ்சை அமுதமாக்கிய தாய் என்று உருகி, அவள் திருவடிகளை தலையில் சூட வேண்டுகிறார்.அபிராமி அன்னையின் திருவடி அருளால் உங்கள் மனக்கவலைகள் அனைத்தும் நீங்கி, அமைதியும் இன்பமும் பெருகட்டும்!  அபிராமி! மனோன்மணி! அம்பிகை!  6   மந்திர சித்தி பெற   சென்னியது உன்பொன் திருவடித் தாமரை; சிந்தையுள்ளே மன்னியது உன் திருமந்திரம்; சிந்துர வண்ணப்பெண்ணே! முன்னிய நின் அடியாருடன் கூடி முறைமுறையே பன்னியது என்றும் உன்தன் பரமாகம பத்ததியே. பொருள் (எளிய விளக்கம்):சிந்தூரம் (செந்தூரம்) போன்ற செந்நிறத் திருமேனி உடைய அபிராமி அன்னையே (சிந்துர வண்ணப்பெண்ணே)! சென்னியது உன்பொன் திருவடித் தாமரை → என் தலையில் (சென்னி = தலை) என்றும் இருப்பது / அணிந்திருப்பது உன் பொன்னான திருவடிகள் – தாமரை மலர் போன்ற அழகியவை! (திருவடிகளை தலையில் சூடுதல் = முழு சரணாகதி) சிந்தையுள்ளே மன்னியது உன் திருமந்திரம் → என் மனதில் (சிந்தை = சிந்தனை / உள்ளம்) என்றும் நிலைத்து நிற்பது / ஆட்சி செய்வது உன் திருமந்திரம் (மூல மந்திரம் / அபிராமி மந்திரம்)! முன்னிய நின் அடியாருடன் கூடி → உன்னுடைய முன்னோடி அடியார்கள் (பக்தர்கள் / முனிவர்கள் / ஆசாரியர்கள்) உடன் சேர்ந்து / கூடி, முறைமுறையே பன்னியது → முறைப்படி / தலைமுறை தலைமுறையாக (பரம்பரையாக) செய்து / பின்பற்றி வந்தது, என்றும் உந்தன் பரமாகம பத்ததியே → என்றென்றும் உன்னுடைய பரம ஆகம பத்ததி (உயர்ந்த ஆகம நெறி / சாக்த ஆகம வழிமுறை / தாந்திரீக வழிபாட்டு மார்க்கம்) ஆகும்! சுருக்கமாக: "செந்தூர நிற அன்னையே! உன் பொன்னடித் தாமரைகள் என் தலையில் நிலைத்திருக்கின்றன. உன் திருமந்திரம் என் மனதில் ஆட்சி செய்கிறது. உன் அடியார்களுடன் சேர்ந்து, தலைமுறை தலைமுறையாக பின்பற்றி வரும் வழிபாட்டு முறை – அது உன்னுடைய உயர்ந்த ஆகம நெறியே!"சிறப்பு / பலன் (பக்தர்கள் நம்பிக்கை): இப்பாடலை ஓதுவதால் மந்திர சித்தி (மந்திர சக்தி / ஜப சித்தி) கிடைக்கும். ஆன்மிக வளர்ச்சி, மன வலிமை, தியானத்தில் நிலைபெறுதல், பக்தி பெருகுதல், தீய எண்ணங்கள் நீங்குதல் ஆகியவை ஏற்படும். பலர் இதை "மந்திர சித்தி பெற" என்று குறிப்பிடுகின்றனர் – தினசரி ஜபம் செய்யும் மந்திரங்களுக்கு சித்தி வர வேண்டுமென, அல்லது ஆன்மீக முன்னேற்றத்திற்காக ஓதுகின்றனர். மேலும், ஆகம வழிபாட்டு முறையில் (தாந்திரீக / சாக்த மார்க்கத்தில்) நிலைபெற உதவும்.இது அந்தாதியின் ஆறாவது பாடல் – முந்தையவற்றில் அன்னையின் அழகு, துணை, ஞானம், சிவனுடன் இணைதல், திருவடி சரணாகதி ஆகியவற்றைப் போற்றியவர், இங்கு திருவடி தலையில் சூடுதல் + மந்திரம் மனதில் நிலைத்தல் + ஆகம வழி பின்பற்றுதல் என்று உருகி, தன் வழிபாட்டு முறையை அறிவிக்கிறார்.அபிராமி அன்னையின் திருமந்திரம் உங்கள் மனதில் என்றும் நிலைத்து, மந்திர சித்தியும் ஆன்மிக வெற்றியும் கிடைக்கட்டும்!  அபிராமி! சிந்துர வண்ணப்பெண்ணே!  7   மலையென வரும் துன்பம் பனியென நீங்க   ததியுறு மத்திற் சுழலும் என்ஆவி தளர்விலதோர் கதியுறு வண்ணம் கருது கண்டாய்; கமலாலயனும், மதியுறு வேணி மகிழ்நனும், மாலும் வணங்கிஎன்றும் துதியுறு சேவடியாய்! சிந்துரானன சுந்தரியே. பொருள் (எளிய விளக்கம்):அன்னை அபிராமியே! ததியுறு மத்திற் சுழலும் என் ஆவி → தயிர் கடையும் மத்து (கடைமத்து) போல, பிறவி-இறப்பு சுழலில் (சம்சார சாகரத்தில்) தளர்வின்றி (தளராமல்) சுழன்று கொண்டிருக்கும் என் ஆன்மா (என் ஜீவன்), தளர்விலதோர் கதியுறு வண்ணம் → அந்த ஆன்மா ஒரு போதும் தளராது, உயர்ந்த நிலையை (மோட்சம் / பேரின்பம் / உன் திருவடி சேர்வு) அடையும்படி, கருது கண்டாய் → நீயே அருள் செய்து கருதி அருள்வாயாக! (உன் திருவுள்ளம் கொண்டருள்வாய்!) ஏனெனில்: கமலாலயன் (தாமரை மலரில் உறையும் பிரம்மா), மதியுறு வேணி மகிழ்நன் (சந்திரனை ஜடாமுடியில் அணிந்த மகிழ்ந்த சிவபிரான் – உன் பாதியாகியவன்), மாலும் (பாற்கடலில் பள்ளி கொண்ட திருமால்) இம்மூவரும் எந்நாளும் வணங்கி (தொழுது), துதியுறு (புகழ்ந்து போற்றும்) சேவடி (திருவடிகள்) உடையவளே!சிந்துரானன சுந்தரியே → செந்தூரம் (சிந்தூரம்) அணிந்த திருமுகம் கொண்ட பேரழகி! (செம்மையான முக ஒளி உடைய சுந்தரி!)சிறப்பு / பலன் (பக்தர்கள் நம்பிக்கை): இப்பாடலை ஓதுவதால் மலையளவு பெரிய துன்பங்கள் கூட பனியென உருகி நீங்கும். பிறவிப் பிணி, சம்சார சுழல், மன உளைச்சல், பெரும் கவலைகள், நோய், வறுமை போன்றவை விலகி, ஆன்மீக உயர்வு, மன அமைதி, மோட்ச பாதை கிடைக்கும். பலர் இதை தினசரி ஓதி துன்ப நிவாரணத்திற்கு பயன்படுத்துகின்றனர் – குறிப்பாக "துன்ப நீக்கம்" என்று பிரபலம்.இது அந்தாதியின் 7ஆம் பாடல் – திருமூர்த்திகளே வணங்கும் அன்னையின் திருவடிகளைப் போற்றி, தன் ஆன்மாவை சம்சார சுழலிலிருந்து விடுவிக்க வேண்டுமென உருகுகிறார் பட்டர்.மலையென வரும் துன்பங்கள் அனைத்தும் பனியென உருகி நீங்கட்டும்!  அபிராமி! சிந்துரானன சுந்தரி! 8   பற்றுகள் நீங்கி பக்தி பெருகிட   சுந்தரி! எந்தை துணைவி! என் பாசத் தொடரையெல்லாம் வந்தரி; சிந்துர வண்ணத்தினாள் மகிடன் தலைமேல் அந்தரி; நீலி; அழியாத கன்னிகை; ஆரணத்தோன் கந்தரி; கைத்தலத்தாள் மலர்த்தாள் என் கருத்தனவே. பொருள் (எளிய விளக்கம்):அன்னை அபிராமியே! சுந்தரி → பேரழகி (எல்லா அழகுகளுக்கும் மேலானவள்)! எந்தை துணைவி → என் தந்தை (சிவபெருமான்)க்கு துணையாக இருப்பவள்! என் பாசத் தொடரையெல்லாம் வந்தரி → என் உள்ளத்திலும் வெளியிலும் உள்ள அனைத்து பாசப் பிணிப்புகளையும் (பற்றுகள், உலக இச்சைகள், பந்தங்கள்) வந்து அறுத்து (துண்டித்து) போக்குபவள்! மேலும் நீயே: சிந்துர வண்ணத்தினாள் → செந்தூரம் (சிந்தூரம்) போன்ற செம்மையான நிறம் கொண்டவள், மகிடன் தலைமேல் அந்தரி → மகிஷாசுரனின் (மகிடன்) தலைமேல் நின்று அவனை அழித்தவள் (காளி ரூபத்தில் அகந்தையை நசுக்கியவள்), நீலி → நீல நிறத்தில் தோன்றியவள் (துர்க்கை ரூபம்), அழியாத கன்னிகை → என்றும் அழியாத கன்னி (என்றும் இளமையுடையவள், பால்யாவதி), ஆரணத்தோன் கந்தரி → வேதங்களை (ஆரணம் = வேதம்) தன் கரத்தில் தாங்கும் பிரம்மனின் ஒரு தலையை (அல்லது வேத சாரத்தை) தன் கரத்தில் ஏந்தியவள், கைத்தலத்தாள் → தன் அழகிய கைகளில் (கைத்தலம் = கரங்கள்) கொண்டவள், இவ்வாறு பல ரூபங்கள் கொண்ட உன் மலர்த்தாள் (மலர் போன்ற திருவடிகள்) தான் என் கருத்தனவே → என் மனதில் என்றும் நிலைத்து நிற்பவை! (என் சிந்தனையின் உள்ளடக்கமாக, என் எண்ணங்களின் ஆதாரமாக இருப்பவை!)சிறப்பு / பலன் (பக்தர்கள் நம்பிக்கை): இப்பாடலை ஓதுவதால் உலகப் பற்றுகள் (பாசங்கள்) நீங்கி, பக்தி பெருகும், மனதில் தெய்வீக ஒளி பரவும். உலக இச்சைகள், பொருள் ஆசை, கோபம், பொறாமை போன்ற பிணிப்புகள் அறுந்து, ஆன்மீக விடுதலை, மன அமைதி, பக்தி வளர்ச்சி கிடைக்கும். பலர் இதை "பாச நீக்கம்" அல்லது "பக்தி பெருக்கம்" பாடலாகக் கருதி தினசரி ஓதுகின்றனர் – குறிப்பாக உலக வாழ்க்கையின் சுமைகளால் தவிப்பவர்கள்.இது அந்தாதியின் 8ஆம் பாடல் – முந்தைய பாடலில் திருமூர்த்திகளால் வணங்கப்படும் அன்னையைப் போற்றியவர், இங்கு அவளை பாச அறுப்பாளாகவும், பல அவதார ரூபங்களாகவும் உருகி வேண்டுகிறார்.உங்கள் மனதில் உள்ள எல்லா பாசத் தொடர்களும் அன்னையால் அறுபட்டு, பக்தி மலரட்டும்!  அபிராமி! சுந்தரி! எந்தை துணைவி!  9   அனைத்தும் வசமாக   கருத்தன, எந்தைதன் கண்ணன, வண்ணக் கனகவெற்பிற் பெருத்தன, பால்அழும் பிள்ளைக்கு நல்கின, பேரருள்கூர் திருத்தன பாரமும் ஆரமும், செங்கைச் சிலையும், அம்பும் முருத்தன மூரலும், நீயும், அம்மே! வந்துஎன் முன்நிற்கவே. பொருள் (எளிய விளக்கம்):அன்னை அபிராமியே!நீயே எனக்கு: கருத்தன → என் மனதில் (கருத்தில்) நிலைத்தவள், எந்தைதன் கண்ணன → என் தந்தையாம் சிவபெருமானின் கண்களுக்கு இனியவள் (அவரது கண்ணுக்கு இன்பம் தருபவள்), வண்ணக் கனகவெற்பிற் பெருத்தன → வண்ணமயமான பொன்மலை (மேரு மலை)யை விட பெரியவள் (அழகில், மகிமையில் மிகுந்தவள்), பால்அழும் பிள்ளைக்கு நல்கின பேரருள்கூர் → பால் குடிக்கும் (குழந்தைப் பருவத்தில்) பிள்ளைக்கு (எனக்கு) அளித்த பேரருள் கொண்டவள், மேலும் நீயே: திருத்தன பாரமும் ஆரமும் → திருத்தப்பட்ட (சுத்தமான) பாரம் (மார்பகங்கள்) மற்றும் ஆரம் (மாலை / அழகிய அணிகலன்கள்) உடையவள், செங்கைச் சிலையும் அம்பும் → செம்மையான கைகளில் கரும்பு வில் (சிலை = வில்) மற்றும் அம்புகளை ஏந்தியவள் (மன்மதனின் ஆயுதங்களை விட அழகியவை), முருத்தன மூரலும் → முருகன் (முருகன் = முருகன்; மூரல் = முருகனின் ஆயுதம் அல்லது முருகனின் ரூபம்) போன்ற அழகு உடையவள், இவ்வாறு எல்லாம் ஆன நீயும் (அனைத்தும் உன்னிலேயே அடங்கியவள்) – அம்மே! (தாயே!) வந்து என் முன் நிற்கவே → என் முன் வந்து தரிசனம் தருவாயாக! (என் கண் முன் நின்றருள்வாயாக!)சிறப்பு / பலன் (பக்தர்கள் நம்பிக்கை): இப்பாடலை ஓதுவதால் குழந்தைகளுக்கு கல்வி, அறிவு, ஞானம், நினைவாற்றல், வெற்றி, நல்ல பழக்கங்கள், எல்லாம் வசமாகும் (கட்டுப்படும் / கிடைக்கும்). பெற்றோர்கள் தங்கள் குழந்தைகளுக்காக இதை ஓதி வழிபடுவது வழக்கம். மேலும், பக்தருக்கு எல்லாமே வசமாகும் – தடைகள் நீங்கி, விருப்பங்கள் நிறைவேறும், மன விருப்பங்கள் கைகூடும், அறிவு பெருகும். பலர் இதை "வெற்றி பெற" அல்லது "அனைத்தும் வசமாக" என்று ஓதுகின்றனர் – குறிப்பாக படிப்பு, தேர்வு, வேலை, வாழ்க்கை இலக்குகளுக்காக.இது அந்தாதியின் 9ஆம் பாடல் – முந்தைய பாடல்களில் அன்னையின் ரூபங்களைப் போற்றியவர், இங்கு அவளை தன் முன் தரிசனம் தர வேண்டுமென உருகி வேண்டுகிறார், குழந்தைப் பருவ அருளை நினைவுகூர்ந்து.அன்னை அபிராமியின் பேரருளால் உங்கள் வாழ்வில் எல்லாமே வசமாகி, வெற்றி பெருகட்டும்!  அபிராமி! அம்மே! வந்தென் முன் நிற்கவே!  10   மோட்ச சாதனம் பெற   நின்றும், இருந்தும், கிடந்தும், நடந்தும் நினைப்பதுஉன்னை; என்றும் வணங்குவது உன்மலர்த் தாள்; எழுதாமறையின் ஒன்றும் அரும்பொருளே! அருளே! உமையே இமயத்து அன்றும் பிறந்தவளே! அழியா முத்தி ஆனந்தமே!   பொருள் (எளிய விளக்கம்):அன்னை அபிராமியே! நின்றும் இருந்தும் கிடந்தும் நடந்தும் நினைப்பதுஉன்னை → நான் நிற்கும்போதும், உட்காரும்போதும், படுத்திருக்கும்போதும், நடக்கும்போதும் – எல்லா நிலைகளிலும், எப்போதும் உன்னையே நினைத்துக் கொண்டிருப்பேன் (உன் தியானமே என் வாழ்வின் ஒரே சிந்தனை)! என்றும் வணங்குவது உன்மலர்த் தாள் → எப்போதும் வணங்குவது உன் மலர் போன்ற திருவடிகளை தான் (உன் பாதங்களே என் வழிபாட்டின் இலக்கு)! மேலும் நீயே: எழுதாமறையின் ஒன்றும் அரும்பொருளே → எழுதப்படாத (அகமறை / உள்ளார்ந்த) வேதங்களின் (அதாவது வேதங்களால் எழுத முடியாத, சொல்ல முடியாத) ஒன்றும் அரிய பொருள் (அதன் உள்ளார்ந்த சாரம், பரம்பொருள்), அருளே → அருளின் உருவே (கருணையே வடிவானவள்), உமையே → உமாதேவி (சிவனின் அர்த்தநாரீஸ்வர ரூபத்தில் உமை), இமயத்து அன்றும் பிறந்தவளே → இமயமலையில் (ஹிமாலயத்தில்) பார்வதியாகப் பிறந்தவள் (இமயத்து மகளே), அழியா முத்தி ஆனந்தமே → என்றும் அழியாத முக்தி (விடுதலை)யின் ஆனந்த வடிவே (மோட்சத்தின் நிரந்தர இன்பமே)! சிறப்பு / பலன் (பக்தர்கள் நம்பிக்கை): இப்பாடலை ஓதுவதால் மோட்ச சாதனம் (விடுதலை பெறும் வழி) கிடைக்கும். தினசரி ஓதினால் எப்போதும் அன்னையை நினைக்கும் நிலை (நிரந்தர தியானம்) வரும், பிறவி-இறப்பு சுழல் நீங்கி, ஆன்மீக ஆனந்தம், மன அமைதி, பக்தி உச்சம், அறிவு பெருக்கம் கிடைக்கும். பலர் இதை "முக்தி பெற" அல்லது "ஆனந்தம் நிரம்ப" என்று ஓதுகின்றனர் – குறிப்பாக தியானம், ஜபம், ஆன்மீக சாதனை செய்பவர்கள் இதை மிகவும் போற்றுவர். இது அந்தாதியின் முக்கியமான பாடல்களில் ஒன்று; முந்தைய பாடல்களில் அன்னையின் ரூபம், அருள், துணை ஆகியவற்றைப் போற்றியவர், இங்கு நிரந்தர தியானத்தின் மூலம் முக்தி அடையும் வழியை உருக்கமாகக் கூறுகிறார்.இமயத்து மகளே! அழியா ஆனந்தமே! உங்கள் மனதில் என்றும் அன்னையின் திருவடிகள் நிலைத்து, மோட்ச பாதை திறக்கட்டும்!  அபிராமி! அழியா முத்தி ஆனந்தமே! 11   இல்வாழ்க்கையில் இன்பம் பெற   ஆனந்தமாய் என் அறிவாய், நிறைந்த அமுதமுமாய், வானந்த மான வடிவுடையாள், மறை நான்கினுக்கும் தானந்தமான சரணார விந்தம் தவளநிறக் கானந்தம் ஆடரங்காம் எம்பிரான் முடிக் கண்ணியதே. 12   நெஞ்சம் தியானத்தில் நிலைபெற   கண்ணியது உன்புகழ் கற்பது உன்; நாமம் கசிந்து பத்தி பண்ணியது உன் இருபாதாம் புயத்தில்; பகல் இரவா நண்ணியது உன்னை நயந்தோர் அவையத்து; நான் முன்செய்த புண்ணியம் ஏதுஎன் அம்மே புவி ஏழையும் பூத்தவளே. 13   வைராக்கிய நிலை எய்த   பூத்தவளே புவனம் பதினான்கையும்; பூத்தவண்ணம் காத்தவளே பின் கரந்தவளே! கறைக் கண்டனுக்கு மூத்தவளே! என்றும் மூவா முகுந்தற்கு இளையவளே! மாத்தவளே உன்னை அன்றி மற்றோர் தெய்வம் வந்திப்பதே! 14   தலைமை பெற   வந்திப்பவர் உன்னை வானவர், தானவர், ஆனவர்கள்; சிந்திப்பவர் நல் திசைமுகர் நாரணர் சிந்தையுள்ளே; பந்திப்பவர் அழியாப் பரமானந்தர்; பாரில் உன்னைச் சந்திப்பவர்க்கு எளிதாம் எம்பிராட்டி நின் தண்ணளியே. 15   பெருஞ்செல்வமும் பேரின்பமும் பெற   தண்ணளிக் கென்று முன்னே பல கோடி தவங்கள் செய்வார் மண்ணளிக்கும் செல்வமோ பெறுவார்? மதி வானவர் தம் விண்ணளிக்கும் செல்வமும் அழியா முத்தி வீடுமன்றோ? பண்ணளிக்கும் சொற் பரிமள யாமளைப் பைங்கிளியே. 16   முக்காலமும் உணரும் திறன் உண்டாக   கிளியே! கிளைஞர் மனத்தே கிடந்து, கிளர்ந்தொளிரும் ஒளியே! ஒளிரும் ஒளிக்கிடமே எண்ணில் ஒன்றுமில்லா வெளியே! வெளிமுதற் பூதங்களாகி விரிந்த அம்மே! அளியேன் அறிவளவிற்கு அளவானது அதிசயமே. 17   நல்ல வரன் அமைய   அதிசயமான வடிவுடையாள், அரவிந்தமெல்லாம் துதிசய ஆனன சுந்தரவல்லி, துணை இரதி பதிசயமானது அபசயமாக முன் பார்த்தவர்தம் மதிசயமாக வன்றோ வாமபாகத்தை வவ்வியதே. 18   மரண பயம் நீங்க   வவ்விய பாகத்திறைவரும், நீயும் மகிழ்ந்திருக்கும் செவ்வியும், உங்கள் திருமணக் கோலமும் சிந்தையுள்ளே அவ்வியம் தீர்த்தென்னை ஆண்ட பொற்பாதமும் ஆகிவந்து வெவ்விய காலன் என் மேல்வரும் போது வெளிநிற்கவே. 19   பேரின்ப நிலையடைய   வெளிநின்ற நின் திருமேனியைப் பார்த்தென் விழியும் நெஞ்சும், களிநின்ற வெள்ளம் கரை கண்டதில்லை; கருத்தினுள்ளே தெளிநின்ற ஞானம் திகழ்கின்றதென்ன திருவுளமோ? ஒளிநின்ற கோணங்கள் ஒன்பதும் மேவி உறைபவளே. 20   வீடு வாசல் முதலிய செல்வங்கள் உண்டாக   உறைகின்ற நின் திருக்கோயில்நின் கேள்வர் ஒருபக்கமோ? அறைகின்ற நான்மறையின் அடியோ? முடியோ? அமுதம் நிறைகின்ற வெண்திங்களோ? கஞ்சமோ? எந்தன் நெஞ்சகமோ? மறைகின்ற வாரிதியோ? பூரணாசல மங்கலையே. 21   அம்பிகையை வழிபடாமல் இருந்த பாவம் தொலைய   மங்கலை! செங்கல சம்முலையாள்! மலையாள்! வருணச் சங்கலை செங்கைச்! சகல கலாமயில்! தாவுகங்கை பொங்கலை தங்கும் புரிசடையோன் புடையாள்! உடையாள்! பிங்கலை! நீலி! செய்யாள்! வெளியாள்! பசும்பெண் கொடியே. 22   இனிப் பிறவா நெறி அடைய   கொடியே! இளவஞ்சிக் கொம்பே எனக்குவம்பே பழுத்த படியே! மறையின் பரிமளமே! பனிமால் இமயப் பிடியே! பிரமன் முதலாய தேவரைப் பெற்ற அம்மே! அடியேன் இறந்து இங்கு இனிப்பிறவாமல் வந்துஆண்டு கொள்ளே. 23   எப்போதும் மகிழ்ச்சியாய் இருக்க   கொள்ளேன் மனத்தில் நின் கோலம் அல்லாது; அன்பர் கூட்டந் தன்னை விள்ளேன்; பரசமயம் விரும்பேன்; வியன் மூவுலகுக்கு உள்ளே, அனைத்தினுக்கும் புறம்பே உள்ளத்தே விளைந்த கள்ளே! களிக்கும் களியே அளிய என் கண்மணியே. 24   நோய்கள் விலக   மணியே! மணியின் ஒளியே! ஒளிரும் மணிபுனைந்த அணியே! அணியும் அணிக்கழகே! அணுகாதவர்க்குப் பிணியே! பிணிக்கு மருந்தே! அமரர் பெருவிருந்தே! பணியேன் ஒருவரை நின் பத்மபாதம் பணிந்தபின்னே. 25   நினைத்த காரியம் நிறைவேற   பின்னே திரிந்து உன் அடியாரைப் பேணிப் பிறப்பறுக்க முன்னே தவங்கள் முயன்று கொண்டேன்; முதல் மூவருக்கும் அன்னே! உலகுக்கு அபிராமி என்னும் அருமருந்தே! என்னே! இனி உன்னையான் மறவாமல் நின்று ஏத்துவனே. 26   சொல்வாக்கும் செல்வாக்கும் பெருக   ஏத்தும் அடியவர் ஈரேழுலகினையும் படைத்தும், காத்தும், அழித்தும் திரிபவராம்; கமழ் பூங்கடம்பு சாத்தும் குழல் அணங்கே! மணம் நாறும் நின்தாள் இணைக்கு என் நாத்தங்கு புன்மொழி ஏறியவாறு நகையுடத்தே. 27   மனநோய் அகல   உடைத்தனை வஞ்சப் பிறவியை; உள்ளம் உருகும் அன்பு படைத்தனை; பத்ம பதயுகம் சூடும் பணி எனக்கே அடைத்தனை; நெஞ்சத்து அழுக்கை எல்லாம் நின் அருட்புனலால் துடைத்தனை; சுந்தரி! நின்னருள் ஏதென்று சொல்லுவதே. 28   இம்மை மறுமை இன்பங்கள் அடைய   சொல்லும் பொருளும் என நடமாடும் துணைவருடன் புல்லும் பரிமளப் பூங்கொடியே நின் புதுமலர்த்தாள் அல்லும் பகலும் தொழும்அவர்க்கே அழியா அரசும் செல்லும் தவநெறியும் சிவலோகமும் சித்திக்குமே. 29   அணிமாதி அஷ்ட சித்திகளைப் பெற   சித்தியும், சித்தி தரும் தெய்வமும் ஆகித் திகழும் பரா சத்தியும், சத்தி தழைக்கும் சிவமும் தவம் முயல்வார் முத்தியும், முத்திக்கு வித்தும், வித்தாகி முளைத்தெழுந்த புத்தியும், புத்தியின் உள்ளே புரக்கும் புரத்தையன்றே. 30   அடுத்தடுத்து வரும் துன்பங்கள் நீங்க   அன்றே தடுத்து! என்னை ஆண்டுகொண்டாய்; கொண்டது அல்லவென்கை நன்றே உனக்கு இனிநான் என்செயினும், நடுக்கடலுள் சென்றே வீழினும் கரையேற்றுகை நின் திருவுளமே; ஒன்றே! பலஉருவே! அருவே! என் உமையவளே! 31   மறுமையில் இன்பம் உண்டாக   உமையும், உமையொரு பாகனும் ஏக உருவில் வந்துஇங்கு எமையும் தமக்கு அன்பு செய்ய வைத்தார்; இனி எண்ணுதற்குச் சமயங்களும் இல்லை; ஈன்றெடுப்பாள் ஒரு தாயும் இல்லை; அமையும் அமையுறு தோளியர் மேல்வைத்த ஆசையுமே. 32   அகால மரணமும் துர்மரணமும் வராமலிருக்க   ஆசைக்கடலில் அகப்பட்டு அருளற்ற அந்தகன் கைப் பாசத்தில் அல்லலற்பட இருந்தேனை, நின் பாதம் என்னும் வாசக்கமலம் தலைமேல் வலியவைத்து ஆண்டுகொண்ட நேசத்தை என் சொல்லுவேன்? ஈசர்பாகத்து நேரிழையே! 33   இறக்கும் நிலையிலும் அம்பிகை நினைவோடு இருக்க   இழைக்கும் வினைவழியே அடும் காலன் எனைநடுங்க அழைக்கும் பொழுதுவந்து அஞ்சல் என்பாய்; அத்தர் சித்தமெல்லாம் குழைக்கும் களபக் குவிமுலை யாமளைக் கோமளமே! உழைக்கும் பொழுது உன்னையே அன்னையே என்பன் ஓடிவந்தே. 34   சிறந்த நன்செய் நிலங்கள் கிடைக்க   வந்தே சரணம் புகும் அடியாருக்கு வானுலகம் தந்தே பரிவொடு தான்போய் இருக்கும் சதுர்முகமும் பைந்தேன் அலங்கற் பருமணி ஆகமும் பாகமும் பொன் செந்தேன் மலரும் அலர்கதிர் ஞாயிறும் திங்களுமே. 35   திருமணம் நிறைவேற   திங்கட் பகவின் மணம்நாறும் சீறடி சென்னிவைக்க எங்கட்கு ஒருதவம் எய்தியவா! எண்ணிறந்த விண்ணோர் தங்கட்கும் இந்தத் தவம் எய்துமோ? தரங்கக் கடலுள் வெங்கட் பணியணைமேல் துயில்கூரும் விழுப்பொருளே. 36   பழைய வினைகள் வலிமை பெற   பொருளே! பொருள் முடிக்கும் போகமே! அரும்போகம் செய்யும் மருளே! மருளில் வரும்தெருளே என் மனத்து வஞ்சத்து இருளேதும் இன்றி ஒளிவெளியாகி இருக்கும் உன்றன் அருளேது அறிகின்றிலேன் அம்புயாதனத்து அம்பிகையே! 37   நவமணிகளைப் பெற   கைக்கே அணிவது கன்னலும் பூவும்; கமலம் அன்ன மெய்க்கே அணிவது வெண்முத்து மாலை; விடஅரவின் பைக்கே அணிவது பண்மணிக் கோவையும் பட்டும், எட்டுத் திக்கே அணியும் திருவுடையான் இடம் சேர்பவளே! 38   வேண்டியதை வேண்டியவாறு அடைய   பவளக் கொடியில் பழுத்த செவ்வாயும், பனிமுறுவல் தவளத் திருநகையும் துணையா எங்கள் சங்கரனைத் துவளப் பொருது துடியிடை சாய்க்கும் துணை முலையாள் அவளைப் பணிமின் கண்டீர் அமராவதி ஆளுகைக்கே. 39   கருவிகளைக் கையாளும் வலிமை பெற   ஆளுகைக்கு உன்தன் அடித்தாமரைகள் உண்டு; அந்தகன்பால் மீளுகைக்கு உன்தன் விழியின் கடையுண்டு; மேல் இவற்றின் மூளுகைக்கு என்குறை; நின்குறையே அன்று; முப்புரங்கள் மாளுகைக்கு அம்பு தொடுத்த வில்லான் பங்கில் வாள்நுதலே! 40   பூர்வ புண்ணியம் பலன்தர   வாணுதல் கண்ணியை, விண்ணவர் யாவரும் வந்திறைஞ்சிப் பேணுதற்கு எண்ணிய எம்பெருமாட்டியைப் பேதைநெஞ்சில் காணுதற்கு அண்ணியள் அல்லாத கன்னியைக் காணும் அன்பு பூணுதற்கு எண்ணிய எண்ணமன்றோ முன்செய் புண்ணியமே. 41   நல்லடியார் நட்புப் பெற   புண்ணியம் செய்தனமே மனமே! புதுப்பூங்குவளைக் கண்ணியும், செய்ய கணவரும் கூடிநம் காரணத்தால் நண்ணி இங்கேவந்து தம் அடியார்கள் நடுவிருக்கப் பண்ணி நம் சென்னியின் மேல் பத்மபாதம் பதித்திடவே. 42   உலகினை வசப்படுத்த   இடங்கொண்டு விம்மி, இணைகொண்டு இறுகி, இளகி, முத்து வடங்கொண்ட கொங்கை மலைகொண்டு, இறைவர் வலிய நெஞ்சை நடங்கொண்ட கொள்கை நலங்கொண்ட நாயகி நல்லரவின் படங்கொண்ட அல்குல் பனிமொழி வேதப் பரிபுரையே. 43   தீமைகள் ஒழிய   பரிபுரச் சீறடிப்! பாசாங்குசை! பஞ்சபாணி! இன்சொல் திரிபுர சுந்தரி சிந்துர மேனியள் தீமைநெஞ்சில் புரிபுர வஞ்சரை அஞ்சக் குனிபொருப்புச் சிலைக்கை எரிபுரை மேனி இறைவர் செம்பாகத்து இருந்தவளே. 44   பேதபுத்தி நீங்க   தவளே! இவள் எங்கள் சங்கரனார் மனைமங்கலமாம் அவளே, அவர்தமக்கு அன்னையும் ஆயினள்; ஆகையினால் இவளே, கடவுளர் யாவர்க்கும் மேலை இறைவியுமாம் துவளேன், இனியொரு தெய்வமுண்டாக மெய்த்தொண்டு செய்தே. 45   உலகோர் பழியிலிருந்து விடுபட   தொண்டு செய்யாது நின் பாதம் தொழாது, துணிந்திச்சையே பண்டு செய்தார் உளரோ? இலரோ? அப்பரிசு அடியேன் கண்டு செய்தால் அது கைதவமோ? அன்றிச் செய்தவமோ? மிண்டு செய்தாலும் பொறுக்கை நன்றே; பின் வெறுக்கை அன்றே. 46   நல்நடத்தையோடு வாழ   வெறுக்கும் தகைமைகள் செய்யினும் தம்மடியாரை மிக்கோர் பொறுக்கும் தகைமை புதியதன்றே; புதுநஞ்சை உண்டு கறுக்கும் திருமிடற்றான் இடப்பாகம் கலந்த பொன்னே! மறுக்கும் தகைமைகள் செய்யினும், யான் உன்னை வாழ்த்துவேனே! 47   யோகநிலை அடைய   வாழும்படியொன்று கண்டு கொண்டேன்; மனத்தே ஒருவர் வீழும்படியன்று, விள்ளும்படியன்று, வேலைநிலம் ஏழும் பருவரை எட்டும் எட்டாமல் இரவுபகல் சூழும் சுடர்க்கு நடுவே கிடந்து சுடர்கின்றதே. 48   உடல் பற்று நீங்க   சுடரும் கலைமதி துன்றும் சடைமுடிக் குன்றில் ஒன்றிப் படரும் பரிமளப் பச்சைக் கொடியைப் பதித்து நெஞ்சில் இடரும் தவிர்த்து இமைப்போதிருப்பார் பின்னும் எய்துவரோ; குடரும் கொழுவும் குருதியும் தோயும் குரம்பையிலே. 49   மரணத் துன்பம் இல்லாதிருக்க   குரம்பை அடுத்துக் குடிபுக்க ஆவி வெங்கூற்றுக்கிட்ட வரம்பை அடுத்து மறுகும் அப்போது வளைக்கை அமைத்து அரம்பையடுத்த அரிவையர் சூழவந்து அஞ்சல் என்பாய்; நரம்பை அடுத்த இசைவடிவாய் நின்ற நாயகியே. 50   அம்பிகையை நேரில் காண   நாயகி; நான்முகி; நாராயணி; கை நளின பஞ்ச சாயகி; சாம்பவி; சங்கரி; சாமளை; சாதிநச்சு வாயகி; மாலினி; வாராகி; சூலினி; மாதங்கி என்று ஆயகியாதி உடையாள் சரணம் அரண் நமக்கே. 51   மோகம் நீங்க   அரணம் பொருள் என்று அருள் ஒன்றிலாத அசுரர்தங்கள் முரண்அன்று அழிய முனிந்த பெம்மானும், முகுந்தனுமே சரணம் சரணம் எனநின்ற நாயகிதன் அடியார் மரணம், பிறவி இரண்டும் எய்தார் இந்த வையகத்தே. 52   இம்மையில் பெருஞ்செல்வம் அடைய   வையம், துரகம், மதகரி, மாமகுடம், சிவிகை பெய்யும் கனகம், பெருவிலை ஆரம், பிறைமுடித்த ஐயன் திருமனையாள் அடித்தாமரைக்கு, அன்புமுன்பு செய்யும் தவமுடையார்க்கு உளவாகிய சின்னங்களே. 53   பொய்யுணர்வு நீங்க   சின்னஞ்சிறிய மருங்கினில் சாத்திய செய்யபட்டும், பென்னம் பெரிய முலையும், முத்தாரமும் பிச்சிமொய்த்த கன்னங்கரிய குழலும் கண் மூன்றும் கருத்தில் வைத்துத் தன்னந்தனி இருப்பார்க்கிது போலும் தவமில்லையே. 54   கடன் தொல்லைகள் தீர   இல்லாமை சொல்லி ஒருவர் தம்பால்சென்று இழிவுபட்டு நில்லாமை நெஞ்சில் நினைகுவிரேல், நித்தம் நீடுதவம் கல்லாமை கற்ற கயவர்தம்பால் ஒரு காலத்திலும் செல்லாமை வைத்த திரிபுரை பாதங்கள் சேர்மின்களே. 55   விருப்பு வெறுப்பற்ற மோனநிலை எய்த   மின்னாயிரம் ஒரு மெய்வடிவாகி விளங்குகின்றது அன்னாள்; அகமகிழ் ஆனந்தவல்லி; அருமறைக்கு முன்னாய் நடுவெங்குமாய் முடிவாய முதல்வி தன்னை உன்னாது ஒழியினும், உன்னினும் வேண்டுவது ஒன்றில்லையே. 56   யாவரையும் வசீகரிக்கும் ஆற்றல் உண்டாக   ஒன்றாய் அரும்பிப் பலவாய் விரிந்து இவ்வுலகெங்குமாய் நின்றாள், அனைத்தையும் நீங்கி நிற்பாள் என்றன் நெஞ்சினுள்ளே பொன்றாது நின்று புரிகின்றவா; இப்பொருள் அறிவார் அன்று ஆலிலையில் துயின்ற பெம்மானும் என்ஐயனுமே. 57   வறுமை ஒழிய   ஐயன் அளந்தபடி இருநாழி கொண்டு அண்டமெல்லாம் உய்ய அறம்செயும் உன்னையும் போற்றி ஒருவர்தம்பால் செய்ய பசுந்தமிழ்ப் பாமாலையும் கொண்டு சென்றுபொய்யும் மெய்யும் இயம்ப வைத்தாய் இதுவோ உன்றன் மெய்யருளே. 58   மனஅமைதி பெற   அருணாம் புயத்தும் என் சித்தாம் புயத்தும் அமர்ந்திருக்கும் தருணாம் புயமுலைத் தையல் நல்லாள், தகை சேர்நயனக் கருணாம் புயமும் வதனாம் புயமும் கராம்புயமும், சரணாம் புயமும் அல்லால் கண்டிலேன் ஒருதஞ்சமுமே. 59   பிள்ளைகள் நல்லவர்களாக வளர   தஞ்சம் பிறிதில்லை ஈதல்ல தென்றுன் தவநெறிக்கே நெஞ்சம் பயில நினைக்கின்றிலேன் ஒற்றை; நீள் சிலையும் அஞ்சம்பும் இக்குஅலராக நின்றாய்; அறியார் எனினும் பஞ்சுஅஞ்சு மெல்லடியார் அடியார் பெற்ற பாலரையே. 60   மெய்யுணர்வு பெற   பாலினும் சொல்இனியாய்! பனி மாமலர்ப்பாதம் வைக்க மாலினும் தேவர் வணங்க நின்றோன் கொன்றை வார்சடையின் மேலினும் கீழ்நின்று வேதங்கள் பாடும்மெய்ப் பீடம் ஒரு நாலினும் சாலநன்றோ அடியேன் முடை நாய்த்தலையே? 61   மாயையை வெல்ல   நாயேனையும் இங்கொரு பொருளாக நயந்துவந்து நீயே நினைவின்றி ஆண்டுகொண்டாய் நின்னை உள்ளவண்ணம் பேயேன் அறியும் அறிவுதந்தாய் என்ன பேறுபெற்றேன்? தாயே! மலைமகளே! செங்கண்மால் திருத்தங்கச்சியே. 62   எத்தகைய அச்சமும் அகல   தங்கச்சிலை கொண்டு தானவர் முப்புரம் சாய்த்து, மத வெங்கண் கரியுரி போர்த்த செஞ்சேவகன் மெய்யடையக் கொங்கைக் குரும்பைக் குறியிட்ட நாயகி! கோகனகச் செங்கைக் கரும்பும், மலரும் எப்போதும் என் சிந்தையதே. 63   அறிவு தெளிவோடு இருக்க   தேறும்படி சில ஏதுவும் காட்டிமுன் செல்கதிக்குக் கூறும் பொருள் குன்றில்கொட்டும் தறி குறிக்கும்; சமயம் ஆறும் தலைவி இவளாய் இருப்பது அறிந்திருந்தும் வேறும் சமயம் உண்டென்று கொண்டாடிய வீணருக்கே. 64   பக்தி பெருக   வீணே பலிகவர் தெய்வங்கள் பால்சென்று மிக்க அன்பு பூணேன்; உனக்கு அன்பு பூண்டு கொண்டேன்; நின்புகழ்ச்சியன்றிப் பேணேன்; ஒருபொழுதும் திருமேனி பிரகாசமின்றிக் காணேன் இருநிலமும் திசை நான்கும் ககனமுமே. 65   மகப்பேறு அடைய   ககனமும், வானமும், புவனமும் காணவிற் காமன் அங்கம் தகனம்முன் செய்த தவப்பெருமாற்குத் தடக்கையும் செம் முகனும் முந்நான்கிருமூன்றெனத் தோன்றிய மூதறிவின் மகனும் உண்டாயதன்றோ? வல்லி நீசெய்த வல்லபமே! 66   கவிஞராக   வல்லபம் ஒன்றறியேன்; சிறியேன் நின் மலரடிச்செம் பல்லவம் அல்லது பற்றொன்றிலேன் பசும் பொற்பொருப்பு வில்லவர் தம்முடன் வீற்றிருப்பாய்; வினையேன் தொடுத்த சொல் அவமாயினும் நின்திருநாமங்கள் தோத்திரமே. 67   பகைவர்கள் அழிய   தோத்திரம் செய்து, தொழுது, மின்போலும் நின் தோற்றம்ஒரு மாத்திரைப் போதும் மனத்தில் வையாதவர் வண்மை, குலம் கோத்திரம், கல்வி, குணம்குன்றி நாளும் குடில்கள்தொறும் பாத்திரம் கொண்டு பலிக்குழலா நிற்பர் பாரெங்குமே. 68   நிலம் வீடு போன்ற செல்வங்கள் பெருக   பாரும், புனலும், கனலும், வெங்காலும், படர்விசும்பும், ஊரும் முருகு சுவையொளி ஊறு ஒலி ஒன்றுபடச் சேரும் தலைவி, சிவகாமசுந்தரி சீரடிக்கே சாரும் தவமுடையார் படையாத தனமில்லையே. 69   சகல சௌபாக்கியங்களும் அடைய   தனம்தரும்; கல்விதரும்; ஒருநாளும் தளர்வறியா மனம்தரும்; தெய்வ வடிவுந் தரும்; நெஞ்சில் வஞ்சமில்லா இனம் தரும்; நல்லன எல்லாம் தரும்; அன்பர் என்பவர்க்கே கனம்தரும் பூங்குழலாள் அபிராமி கடைக்கண்களே. 70   கலைகளில் சித்தி பெற   கண்களிக்கும்படி கண்டுகொண்டேன் கடம் பாடவியில் பண்களிக்கும் குரல் வீணையும் கையும் பயோதரமும் மண்களிக்கும் பச்சை வண்ணமும் ஆகி மதங்கர்குலப் பெண்களில் தோன்றிய எம்பெருமாட்டிதன் பேரழகே. 71   மனக்குறைகள் தீர்ந்து மகிழ்ச்சி பெற   அழகுக்கு ஒருவரும் ஒவ்வாதவல்லி; அருமறைகள் பழகிச் சிவந்த பதாம் புயத்தாள்; பனி மாமதியின் குழவித் திருமுடிக் கோமள யாமளைக் கொம்பிருக்க இழவுற்று நின்றுநெஞ்சே இரங்கேல் உனக்கென் குறையே! 72   பிறவிப் பிணி தீர   என்குறை தீரநின்று ஏத்துகின்றேன்; இனி யான் பிறக்கின் நின்குறையே அன்றி யார்குறை காண்; இரு நீள்விசும்பின் மின்குறை காட்டி மெலிகின்ற நேரிடை மெல்லியலாய்? தன்குறை தீர எங்கோன் சடைமேல்வைத்த தாமரையே. 73   குழந்தைப் பேறு உண்டாக   தாமம் கடம்பு; படைபஞ்சபாணம்; தனுக்கரும்பு; யாமம் வயிரவர் ஏத்தும் பொழுது; எமக்கென்று வைத்த சேமம் திருவடி; செங்கைகள் நான்கு; ஒளி செம்மையம்மை நாமம் திரிபுரை; ஒன்றோடு இரண்டு நயனங்களே. 74   தொழிலில் மேன்மை அடைய   நயனங்கள் மூன்றுடை நாதனும், வேதமும், நாரணனும் அயனும் பரவும் அபிராமவல்லி அடியிணையப் பயன்என்று கொண்டவர் பாவையர் ஆடவும், பாடவும் பொன் சயனம் பொருந்து தமனியக் காவினில் தங்குவரே. 75   விதியை வெல்ல   தங்குவர் கற்பகத் தாருவின் நீழலில்; தாயரின்றி மங்குவர், மண்ணில் வழுவாப் பிறவியை; மால்வரையும் பொங்குவர் ஆழியும்! ஈரேழ்புவனமும் பூத்த உந்திக் கொங்கிவர் பூங்குழலாள் திருமேனி குறித்தவரே. 76   தனக்கு உரிமையானதைப் பெற   குறித்தேன் மனத்தில் நின்கோலம் எல்லாம்; நின் குறிப்பறிந்து மறித்தேன் மறலி வருகின்ற நேர்வழி; வண்டுகிண்டி வெறித்தேன் அவிழ்கொன்றை வேணிப்பிரான் ஒருகூற்றை மெய்யில் பறித்தே குடிபுகுதும் பஞ்சபாண பயிரவியே. 77   பகை அச்சம் நீங்க   பயிரவி, பஞ்சமி, பாசாங்குசை, பஞ்சபாணி, வஞ்சர் உயிரவி உண்ணும் உயர்சண்டி, காளி ஒளிரும்கலா வயிரவி, மண்டலி, மாலினி, சூலி வராகியென்றே செயிரவி நான்மறை சேர்திரு நாமங்கள் செப்புவரே. 78   சகல செல்வங்களையும் அடைய   செப்பும், கனக கலசமும் போலும் திருமுலைமேல் அப்பும் களப அபிராம வல்லி! அணிதரளக் கொப்பும், வயிரக் குழையும், விழியின் கொழுங்கடையும் துப்பும் நிலவும் எழுதிவைத்தேன் என் துணைவிழிக்கே. 79   கட்டுகளில் இருந்து விடுபட   விழிக்கே அருளுண்டு; அபிராம வல்லிக்கு வேதம்சொன்ன வழிக்கே வழிபட நெஞ்சுண்டு; எமக்கு அவ்வழி கிடக்கப் பழிக்கே சுழன்று வெம்பாவங்களே செய்து பாழ்நரகக் குழிக்கே அழுந்தும் கயவர்தம் மோடென்ன கூட்டினியே. 80   நிலையான மனமகிழ்ச்சி நிலைத்திட   கூட்டியவா! என்னைத் தன் னடியாரில் கொடியவினை ஓட்டியவா! எண்கண் ஒடியவா! தன்னை உள்ளவண்ணம் காட்டியவா! கண்ட கண்ணும் மனமும் களிக்கின்றவா! ஆட்டியவா நடம் ஆடகத்தாமரை ஆரணங்கே. 81   நன்னடத்தை உண்டாக   அணங்கே! அணங்குகள் நின் பரிவாரங்கள் ஆகையினால் வணங்கேன்; ஒருவரை வாழ்த்துகிலேன்; நெஞ்சில் வஞ்சகரோடு இணங்கேன் எனதுஉனது என்று இருப்பார் சிலர் யாவரொடும் பிணங்கேன்; அறிவொன்றிலேன் எண்கண் நீவைத்த பேரளியே. 82   மன ஒருமைப்பாடு அடைய   அளியார் கமலத்தில் ஆரணங்கே! அகிலாண்டமும் நின் ஒளியாக நின்ற ஒளிர்திரு மேனியை உள்ளுதொறும் களியாகி, அந்தக் கரணங்கள் விம்மிக், கரைபுரண்டு, வெளியாய்விடின், எங்ஙனே மறப்பேன் நின் விரகினையே. 83   ஏவலர் பலர் உண்டாக   விரவும் புதுமலர் இட்டு நின் பாத விரைக்கமலம் இரவும் பகலும் இறைஞ்சவல்லார், இமையோர் எவரும் பரவும் பதமும், அயிராவதமும், பகீரதியும் உரவும் குலிசமும், கற்பகக் காவும் உடையவரே. 84   தர்ம சங்கடங்கள் நீங்க   உடையாளை, ஒல்கு செம்பட்டு உடையாளை; ஒளிர்மதிச்செஞ் சடையாளை வஞ்சகர் நெஞ்சடையாளைத், தயங்கும் நுண்ணூல் இடையாளை, எங்கள் பெம்மான் இடையாளை, இங்கு என்னை இனிப் படையாளை, உங்களையும் படையாவண்ணம் பார்த்திருமே. 85   துன்பங்கள் நீங்க   பார்க்கும் திசைதொறும் பாசாங்குசமும், பனிச்சிறைவண்டு ஆர்க்கும் புதுமலர் ஐந்தும், கரும்பும் என் அல்லல்எல்லாம் தீர்க்கும் திரிபுரையாள் திருமேனியும் சிற்றிடையும், வார்க்குங்கும முலையும், முலைமேல் முத்துமாலையுமே. 86   ஆயுத பயம் நீங்க   மாலயன் தேட, மறைதேட, வானவர் தேட, நின்ற காலையும், சூடகக் கையையும், கொண்டு, கதித்தகப்பு வேலை வெங்காலன் என்மேல் விடும்போது வெளிநில்கண்டாய்; பாலையும் தேனையும், பாகையும் போலும் பணிமொழியே. 87   செயற்கரிய செய்து புகழ் பெற   மொழிக்கும், நினைவுக்கும் எட்டாத நின் திருமூர்த்தி என்றன் விழிக்கும் வினைக்கும் வெளிநின்றதால்! விழியால் மதனை அழிக்கும் தலைவர் அழியா விரதத்தை அண்டமெல்லாம் பழிக்கும் படியொரு பாகம் கொண்டாளும் பராபரையே. 88   எப்போதும் அம்பிகை அருள் பெற   பரம் என்று உனை அடைந்தேன் தமியேனும்; உன்பத்தருக்குள் தரமன்று இவன்என்று தள்ளத்தகாது; தரியலர்தம் புரம்அன்று எரியப் பொருப்புவில் வாங்கிய போதில் அயன் சிரம் ஒன்று செற்ற கையான் இடப்பாகம் சிறந்தவளே! 89   யோக சித்தி பெற   சிறக்கும் கமலத் திருவே! நின்சேவடி சென்னிவைக்கத் துறக்கம் தரும், நின் துணைவரும் நீயும் துரியம் அற்ற உறக்கம் தரவந்து உடம்போடு உயிர்உற வற்றறிவு மறக்கும் பொழுதென் முன்னே வரல்வேண்டும் வருந்தியுமே. 90   கணவன் மனைவி கருத்து வேற்றுமை நீங்க   வருந்தா வகைஎன்மனத் தாமரையினில் வந்துபுகுந்து இருந்தாள் பழைய இருப்பிடமாக இனி எனக்குப் பொருந்தாது ஒருபொருள் இல்லை; விண்மேவும் புலவருக்கு விருந்தாக, வேலை மருந்தானதை நல்கும் மெல்லியலே. 91   அரசாங்கச் செயலில் வெற்றி பெற   மெல்லிய நுண்ணிடை மின் அனையாளை, விரிசடையோன் புல்லிய மென்முலை பொன் அனையாளைப் புகழ்ந்து மறை சொல்லிய வண்ணம் தொழுமடி யாரைத் தொழுமவர்க்குப் பல்லியம் ஆர்த்தெழ வெண்பகடு ஊரும் பதம்தருமே. 92   மனநிலை பக்குவமடைய   பதத்தே உருகி, நின்பாதத்திலே மனம்பற்றி, உன்றன் இதத்தே ஒழுக அடிமைகொண்டாய்; இனியான் ஒருவர் மதத்தே மதிமயங்கேன்; அவர் போன வழியும் செல்லேன்; முதல்தேவர் மூவரும், யாவரும் போற்றும் முகிழ்நகையே. 93   உள்ளத்தில் ஒளி உண்டாக   நகையே இஃதிந்த ஞாலம் எல்லாம்பெற்ற நாயகிக்கு முகையே முகிழ்முலை; மானே முதுகண்; முடிவில் அந்த வகையே பிறவியும் வம்பே மலைமகள் என்பது; நாம் மிகையே இவள்தன் தகைமையை நாடி விரும்புவதே. 94   மனநிலை தூய்மையாக   விரும்பித் தொழும் அடியார், விழிநீர்மல்கி மெய்புளகம் அரும்பித், ததும்பிய ஆனந்தமாகி; அறிவிழந்து, சுரும்பிற் களித்து மொழி தடுமாறி, முன் சொன்னஎல்லாம் தரும்பித்தர் ஆவரென்றால், அபிராமி சமயம்நன்றே. 95   தூய மனநிலை பெற   நன்றே வருகினும், தீதே விளைகினும், நான் அறிவது ஒன்றேயும் இல்லை; உனக்கே பரம் எனக்கு உள்ள எல்லாம் அன்றே உனதென்று அளித்து விட்டேன்; அழியாத குணக் குன்றே! அருட்கடலே! இமவான் பெற்ற கோமளமே! 96   எங்கும் தலைமையும் புகழும் பெற   கோமள வல்லியை அல்லியந் தாமரைக்கோயில் வைகும் யாமள வல்லியை, ஏதம் இலாளை, எழுதரிய சாமள மேனிச் சகலகலா மயில் தன்னைத் தம்மால் ஆமளவும் தொழுவார் எழுபாருக்கும் ஆதிபரே. 97   புகழும் அறமும் வளர   ஆதித்தன், அம்புலி, அங்கி, குபேரன், அமரர்தங்கோன் போதிற் பிரமன், புராரி, முராரி, பொதியமுனி, காதிப் பொருபடைக் கந்தன், கணபதி, காமன் முதல் சாதித்த புண்ணியர் எண்ணிலர் போற்றுவர் தையலையே. 98   வஞ்சகர் செயல்களிலிருந்து பாதுகாப்பு பெற   தைவந்து நின் அடித்தாமரை சூடிய சங்கரற்குக் கைவந்த தீயும், தலைவந்த ஆறும் கரந்ததெங்கே? மெய்வந்த நெஞ்சின் அல்லால் ஒருகாலும் விரகர்தங்கள் பொய்வந்த நெஞ்சில் புகலறியா மடப் பூங்குயிலே. 99   அருள் உணர்வு வளர   குயிலாய் இருக்கும் கடம்பாட வியிடை; கோலவியன் மயிலாய் இருக்கும் இமயாசலத் திடை; வந்துதித்த வெயிலாய் இருக்கும் விசும்பில்; கமலத்தின் மீதன்னமாம் கயிலாயருக்கு அன்று இமவான் அளித்த கனங்குழையே. 100   அம்பிகையை மனத்தில் காண   குழையைத் தழுவிய கொன்றையந் தார் கமழ் கொங்கைவல்லி கழையைப் பொருத திருநெடுந் தோளும், கரும்புவில்லும் விழையப் பொருதிறல் வேரியம் பாணமும்; வெண்ணகையும், உழையைப் பொருக்கண்ணும், நெஞ்சில் எப்போதும் உதிக்கின்றனவே. 101   நூற்பயன்   ஆத்தாளை, எங்கள் அபிராமவல்லியை, அண்டமெல்லாம் பூத்தாளை, மாதுளம் பூநிறத்தாளை, புவிஅடங்கக் காத்தாளை அங்குச பாசாங் குசமும் கரும்பும்அங்கை சேர்த்தாளை, முக்கண்ணியைத் தொழுவார்க்கு ஒரு தீங்கில்லையே!