Wednesday, July 29, 2026

பிரிவின் வலி மட்டும் உண்மை

 பிரிவின் வலி… என் நெஞ்சில் நெருப்பாய்க் கொளுத்துதே

நீ இல்லாத இரவுகள் எல்லாம் கண்ணீராய் பெருக்குதே தொலைவில் உன் நினைவு மட்டும் வந்து வந்து அழுத்துதே பிரிவின் வலி… என் உயிரை உருக்கி உருக்கிக் கொல்லுதே நீ போன அன்றிரவு முதல் வானம் கூட கருப்பாகத் தெரிகிறது உன் குரல் கேட்காத இந்த வீடு வெறும் சுவர்களாய் உறைந்து நிற்கிறது கை தொட்ட இடமெல்லாம் இன்னும் உன் வாசம் தலையணை ஈரம் இன்னும் உன் கண்ணீர் தூக்கம் வராத இரவுகளில் உன் முகத்தை மட்டும் மனம் தேடுகிறது காற்று வீசும் போதெல்லாம் உன் மூச்சு வரும் போலத் தோன்றுகிறது ஜன்னல் வழியே வரும் நிலவொளி உன் கண்ணைப் போலவே மின்னுகிறது ஆனால் நீ இல்லை… நீ இல்லை… இந்த உண்மை மட்டும் மீண்டும் மீண்டும் குத்துகிறது ஒவ்வொரு மணி நேரமும் ஒரு புதிய வலியை என் நெஞ்சில் பதிக்கிறது நினைவுகள் எல்லாம் இப்போது கூர்மையான ஆயுதங்கள் சிரித்த உன் முகம் இப்போது கண்ணீரின் ஆதாரம் நாம் சேர்ந்து நடந்த அந்த சாலை இப்போது வெறுமையின் நீண்ட பாதை நீ சொன்ன “நான் திரும்புவேன்” என்ற வார்த்தை இன்னும் காற்றில் மிதந்து கொண்டிருக்கிறது ஆனால் நேரம் கடந்து போக போக அந்த வாக்குறுதி மெல்ல மெல்ல உடைகிறது இதயம் கேட்கிறது… “இன்னும் எவ்வளவு தூரம்?” ஆனால் பதில் வருவதில்லை பிரிவு என்ற இந்த கடல் கரை காணாமல் விரிந்து கொண்டே இருக்கிறது உன் கைரேகை இன்னும் என் உள்ளங்கையில் உன் சிரிப்பு இன்னும் என் காதில் ஆனால் உன் உருவம் மட்டும் தொலைவில் மங்கலாக மங்கிக் கொண்டிருக்கிறது இரவு முழுவதும் உன் பெயரை மட்டும் உதடுகள் மெல்ல மெல்ல உச்சரிக்கின்றன கண்மூடினால் நீ வருவாய் கண் திறந்தால் வெறுமை மட்டும் மிஞ்சும் காதல் என்றால் இவ்வளவு வலியா? பிரிவு என்றால் இவ்வளவு நீண்ட இரவா? நீ இருந்தபோது நான் உணராத ஒவ்வொரு நிமிடமும் இப்போது நஞ்சாகிறது... இந்தப் பிரிவின் வலியை யார் தான் தாங்க முடியும்? நட்சத்திரங்கள் கூட இன்று என் கண்ணீரைப் பார்த்து அமைதியாக இருக்கின்றன காற்று கூட மெல்லிய குரலில் உன் பெயரை மட்டும் ஓதிக்கொண்டிருக்கிறது ஒருநாள் நீ திரும்பி வருவாய் அப்போது இந்தக் கண்ணீர் எல்லாம் சிரிப்பாக மாறும் ஆனால் இப்போது… இந்த நொடியில் பிரிவின் வலி மட்டும் உண்மை உன் நினைவை அணைத்துக் கொள்கிறேன் உன் பெயரை மூச்சில் கலக்கிறேன் நீ வரும் வரை… இந்த வலியை என் உயிராகவே சுமக்கிறேன் காலம் கடந்தாலும் இந்தப் பிரிவின் தழும்பு மறையாது நீ திரும்பி வந்தாலும் இந்த இரவுகளின் வலி இன்னும் நினைவில் நிற்கும் பிரிவின் வலி… என் நெஞ்சில் நெருப்பாய்க் கொளுத்துதே நீ இல்லாத இரவுகள் எல்லாம் கண்ணீராய் பெருக்குதே தொலைவில் உன் நினைவு மட்டும் வந்து வந்து அழுத்துதே பிரிவின் வலி… என் உயிரை உருக்கி உருக்கிக் கொல்லுதே



அல்லல் போம் வல்வினை போம்.....

  அல்லல் போம் வல்வினை போம் அன்னை வயிற்றில் பிறந்த தொல்லை போம் போகாத் துயரம் போம் – நல்ல குணம் அதிகமாம் அருணைக் கோபுரத்துள் மேவும் செல்வ கணபத...