ஆயிரம் மந்திரங்கள் கொண்ட தொகுப்பை சகஸ்ரநாமம் என்று கூறுகிறோம். நூற்றியெட்டை அஷ்டோத்தர சதம் என்றும், பதினாறை சோடசம் என்றும், முன்னூறு மந்திரங்களைத் திரிசதி என்றும் அழைக்கிறோம். "சத்ரு சம்ஹார யாகம்" முதன் முதலில் பஞ்சேஷ்டியில் அகத்தியரால், முருகரின் உத்தரவால், அம்பாளின் அருகாமையில், அகத்தியப் பெருமானால் நடத்தப்பட்டது. அதில் எத்தனையோ விதமான மந்திரங்கள் கூறப்பட்டாலும், முதன்மை வகித்து, எண்ணம் ஈடேற வைத்தது "சுப்ரமண்ய மூல மந்திர த்ரிசதி" எனப்படுகிற சுலோகம்தான்.
இந்த மந்திரத்தை, ஜெபிப்பதால், அல்லது கேட்பதால் அனைத்து பிரச்சினைகளும் நீங்கும். எல்லாம் ஜெயமாகும்.
உங்கள் இல்லங்களில், தினமும் இது ஒலிக்கட்டும், இறை அருள், அகத்தியப் பெருமான் அருள் எல்லோருக்கும் கிடைக்கட்டும்.
சத்ரு சம்ஹார அர்ச்சனையின் பிரதான நோக்கமாக இருப்பது நம் வாழ்வில் ஏற்படும் நேரடி மற்றும் மறைமுக எதிரிகளை அறவே ஒழிப்பதோடு, பின் வரும் காலங்களில் எத்தகைய எதிரிகளும் ஏற்படாமல் தடுக்க வல்லதாக இருக்கிறது.
சத்ரு சம்ஹார திரிசதி - பாகம் 1
பெயரும் பொருளும்...
சத்யம் என்பது இங்கே வெறும் வார்த்தை உண்மை அல்ல; சிவ-சக்தியின் அசைவற்ற நிலை. ஆயுதம் என்பது கையில் பிடிக்கும் ஆயுதம் மட்டுமல்ல; காலம், பயம், மாந்திரம், பூத-பிசாசம், மறைமுக எதிரி ஆகியவற்றை வெட்டும் அந்தச் சக்தியே ஆயுதம்.
இந்தப் பகுதியின் அமைப்பு
ஓம் ஸ்ரீம் சிவ சக்தியோ நம:
ஓம் ஸ்ரீம் பரா சக்தியை நம:
முதல் அழைப்பு முருகனுக்கல்ல; முருகனைப் பெற்ற சிவ-சக்திக்கே. ஆயுதத்தின் மூலம் அங்கேதான் இருக்கிறது.
“நமசிவய நசிமசி” என்ற முத்திரையுடன் வரும் வரிசை. இங்கே சக்தி காக்கும் ஆயுதமாக நிற்கிறது.
காலன், காலாந்தகன், கோட்டயாதித்யன் போன்ற கால/மரண சக்திகள்; பூத, பிரேத, பிசாச, பிரம்மராக்ஷச; அசுர-ரக்ஷச பயம்; மந்திரம்-தந்திரம்-யந்திரம்-விஷம்-சூன்யம்-பிரமஹத்யா போன்ற தீய பிரயோகங்கள் — இவற்றை முதலில் வெட்டுவதே இந்த வரிசையின் நோக்கம்.
உடலின் உள்ளேயே ஆயுதத்தை நிலைநிறுத்தும் பகுதி.
- மூலாதாரம் — வல்லபா / வாமாயி குஹ்யஸ்திரி, மூலப் பிரகிருதி
- ஸ்வாதிஷ்டானம் — ஜ்யேஷ்டா, ரௌத்ரீ, வாக்ஈஸ்வரி
- மணிபூரம் — நாராயணி, காளி, கல்விகரிணி, லக்ஷ்மி
- அநாகதம் — ரௌத்ரீ, பலவிகரணி, ஸம்ஹார ருத்ர ரூபிணி
- விசுத்தம் — ரோஹிணி, பாலா / பலப்பிரம்தினி, கௌரி
- ஆஜ்ஞா — ஸர்வபூத தமனி, மனோன்மனி
- சஹஸ்ராரம் — இச்சா-ஞான-கிரியா சக்தி, சத்குரு ஸ்வரூபிணி
- பிந்துநாதம் — பராசக்தி
நூல் இங்கே சொல்கிறது: அர்ச்சித்து தூபம், தீபம், நிவேதனம் செய்து கற்பூரம் காட்டவும்; இரு கைகளிலும் புஷ்பம் எடுத்துச் சாற்றவும்.
ஜ்வாலா மாலாயச தீமஹி
தந்நோ பராசக்தி: ப்ரசோதயாத்
அத்துடன் “சிவஸ்கந்தா… குகஸ்கந்தா…” என்ற ஜபமும் இணைகிறது.
இங்கே முருகன் சாந்த குழந்தை வடிவமல்ல. சிங்கத்தின் மீது, இந்துக்காந்தி வதனம், கேயூர-ஹாராதி ஆபரணம், தாமரை மீது சக்தி/வேல், ரக்தாங்க ராகோஜ்வலம் — சிவந்த, உக்ர, வெற்றி வடிவம். இந்தத் தியானத்திற்குப் பிறகுதான் பகுதி 2 (ஸத்யோஜாதம்) தொடங்குகிறது.
பகுதி 1 – சத்யாயுத அர்ச்சனை என்பது சத்ரு சம்ஹார திரிசதியின் நுழைவாயில். முருகனின் 300 நாம அர்ச்சனைக்கு முன், சக்தியையும் ஆயுதத்தையும் நிலைநிறுத்தும் தயாரிப்புப் பகுதி இது.
சத்யாயுத அர்ச்சனை = உண்மை ஆயுத வழிபாடு.
திரிசதி முழுவதும் முருகனின் ஆறு முகங்களுக்குத் தலா சுமார் 50 நாமங்கள். அந்த 300 நாமங்களுக்குள் நுழைவதற்கு முன், களத்தைத் தூய்மைப்படுத்தி, பராசக்தியை எழுப்பி, உக்ர முருகனைத் தியானத்தில் நிறுத்துவதே பகுதி 1-ன் வேலை. ஆயுதத்தைக் கையில் கொடுத்துவிட்டுப் பிறகு ஆறுமுகப் போருக்கு அனுப்புவது போன்ற அமைப்பு.
நூலில் பகுதி 1 இப்படி வரிசைப்படுத்தப்பட்டுள்ளது:
சிவசக்தி / பராசக்தி வணக்கம்
கால-பூத-சத்ரு ஆயுத மந்திரங்கள்
ஆதார சக்கர குஹ்ய சக்தி வணக்கம்
ஆறுமுக அர்ச்சனைக்குச் செல்வதற்கு முன், ஆறு + உச்ச சக்கரங்களிலும் சக்தி எழுப்பப்படுகிறது.
நீண்ட பராசக்தி மந்திரம் + புஷ்பார்த்தனை
பராசக்தி காயத்ரி
தச வதனாயச வித்மஹே
பத்து முகம் கொண்டவளை அறிவோம்; ஜ்வாலா மாலையைத் தியானிப்போம்; அந்தப் பராசக்தி நம்மைத் தூண்டட்டும்.
தியான ஸ்லோகம் - இங்கே முருகன் சாந்த குழந்தை வடிவமல்ல. சிங்கத்தின் மீது, இந்துக்காந்தி வதனம், கேயூர-ஹாராதி ஆபரணம், தாமரை மீது சக்தி/வேல், ரக்தாங்க ராகோஜ்வலம் — சிவந்த, உக்ர, வெற்றி வடிவம். இந்தத் தியானத்திற்குப் பிறகுதான் பகுதி 2 (ஸத்யோஜாதம்) தொடங்குகிறது.
பகுதி 2 ஸத்யோஜாதம். பகுதி 1 ஆயுதத்தையும் பராசக்தியையும் நிலைநிறுத்திய பிறகு, ஆறுமுக அர்ச்சனையின் முதல் முகம் இங்கே தொடங்குகிறது.
ஸத்யோஜாதம் என்றால் என்ன?
சைவ ஆகமத்தில் சிவனின் ஐந்து முகங்களில் முதலாவது ஸத்யோஜாதம்.
- ஸத்யஸ் = உடனே / இப்போதே
- ஜாதம் = பிறந்தது
அதாவது “உடனே தோன்றும் முகம் / உடனே படைக்கும் முகம்.” இது படைப்பு (ஸ்ருஷ்டி) தொழில். திசை மேற்கு. தத்துவம் பிருதிவி (நிலம்). நிறம் வெண்மை. தொடர்பு பிரம்மா. உடலில் இதயம் (ஹ்ருதயம்).
நூல் முருகனுக்கும் சிவனைப் போலவே ஐந்து தொழில்கள் உண்டு என்று சொல்லிவிட்டு, ஆறுமுகத்தில் இந்த முதல் முகத்தை பிரம்ம ஸ்ருஷ்டி காரணம் ஆக வைக்கிறது. சூரசம்ஹாரத்துக்குப் பிறகு தேவர்கள் செய்த திரிசதார்ச்சனையில் இதுதான் தொடக்க முகம்.
பகுதி 1 உக்ர ஆயுதத் தயாரிப்பு. பகுதி 2 அதன் பிறகு தூய படைப்பு முகத்தை எழுப்புதல்.
இந்தப் பகுதி எப்படித் தொடங்குகிறது?
முதலில் சிவனின் ஸத்யோஜாத மூல மந்திரமே வருகிறது:
ஸத்யோஜாதம் பிரபத்யாமி ஸத்யோஜாதாய வை நமோ நம:
பவே பவே நாதி பவே பவஸ்வ மாம் பவாத் பவாய நம:
பொருள் சுருக்கம்:
ஸத்யோஜாத முகத்தைச் சரணடைகிறேன்; பிறவிக்குப் பிறவி உன்னையே நாடுகிறேன்; என்னைக் காப்பாற்று; பிறப்பின் மூலமானவனே உனக்கு நமஸ்காரம்.
இந்தச் சரணாகதியின் பிறகுதான் சுமார் 50 நாமங்கள் தொடங்குகின்றன.
பகுதி 2 என்பது ஆறுமுகத்தில் இதய முகம். சிவனின் ஸத்யோஜாத சரணாகதியுடன் தொடங்கி, நிர்குண சுத்த நாமங்களால் மனத்தைக் காலி செய்து, நாத–நாக–நடன நாமங்களால் படைப்பு சக்தியை முருகன் மேல் ஏற்றி, “பிரம்ம ஸ்ருஷ்டிகாரணாய சுப்ரமண்ய” என்று முடிக்கும் 50 நாம அர்ச்சனை இது.
பகுதி 3 வாமதேவம். பகுதி 2 படைப்பு முகத்தை நிறுத்திய பிறகு, அதை காக்கும் முகம் இங்கே எழுகிறது.
வாமதேவம் என்றால் என்ன?
சைவ ஆகமத்தில் சிவனின் ஐந்து முகங்களில் இரண்டாவது வாமதேவம்.
- வாமம் = அழகு / இடப்புறம்
- தேவம் = ஒளிரும் தெய்வம்
படைத்ததைக் காக்கும் (ஸ்திதி) தொழில். திசை வடக்கு. தத்துவம் நீர். நிறம் சிவப்பு / அழகு நிறம். தொடர்பு விஷ்ணு. உடலில் சிரஸ் (தலை).
நூல் இதை நேரடியாகச் சொல்கிறது: விஷ்ணு ஸ்திதிகாரணாய சுப்ரமண்ய — விஷ்ணுவின் காத்தல் தொழிலுக்குக் காரணமான சுப்பிரமணியன். பகுதி 2 “பிரம்ம ஸ்ருஷ்டிகாரணாய” என்றால், பகுதி 3 “விஷ்ணு ஸ்திதிகாரணாய.” ஆறுமுகத்தில் இது காவல் + ஐஸ்வர்யம் + அழகு முகம்.
வாமதேவம் “இடது முகம்” என்பதால் சக்தி / அம்மை அம்சமும் இங்கே கலக்கிறது. அதனால்தான் இந்தப் பகுதியில் வள்ளி, மயூரம், மாலை, சங்கீதம், மண்டலம் ஆகிய நாமங்கள் அடர்த்தியாக வருகின்றன.
இந்தப் பகுதி எப்படித் தொடங்குகிறது?
முதலில் சிவனின் வாமதேவ மூல மந்திரமே நிற்கிறது (மஹாந்யாச / தைத்திரீய வரிசை):
வாமதேவாய நமோ ஜ்யேஷ்டாய நம:
சிரேஷ்டாய நமோ ருத்ராய நம:
காலாய நம கலவிகரணாய நமோ
பலவிகரணாய நமோ பலாய நமோ
பலப்ரமதனாய நமோ ஸர்வபூத தமனாய நமோ
மனோன்மனாய நம:
பொருள் சுருக்கம்:
- வாமதேவன், ஜ்யேஷ்டன், சிரேஷ்டன், ருத்ரன்
- காலம், காலத்தை விகாரம் செய்வோன்
- வலிமையை விகாரம் செய்வோன், வலிமையே ஆனவன்
- வலிமையை அடக்கும்வன்
- எல்லாப் பூதங்களையும் அடக்கும்வன்
- மனத்தை மயக்கும் / மனத்தைத் தாண்டும்வன்
அடுத்த வரி தனியாக நிற்கிறது:
ஓம் ஹ்ரீம் வாமதேவ குஹ்யாய ருத்ரபுவே நம:
குஹ்யம் = மறைந்திருக்கும் சக்தி. ருத்ரபு = ருத்ர உலகம். காக்கும் முகம் இங்கே மறைந்து நிற்கும் ருத்ர சக்தியாக அழைக்கப்படுகிறது. இந்தச் சரணாகதிக்குப் பிறகுதான் சுமார் 50 நாமங்கள் தொடங்குகின்றன
பகுதி 3 என்பது ஆறுமுகத்தில் தலை முகம். சிவனின் வாமதேவ மந்திரத்துடன் தொடங்கி, விஷ்ணுவின் காத்தல் தொழிலை முருகன் மேல் ஏற்றி, மஹா- நாமங்களால் வீரம், அழகு, ஐஸ்வர்யம், வள்ளி, மண்டலம் ஆகியவற்றை நிரப்பி, “மகாராத்யந்த சம்பூர்ணாய” என்று முடிக்கும் அர்ச்சனை இது.
பகுதி 4 அகோரம். படைத்துக் காத்த பிறகு, தடைகளையும் எதிரிகளையும் அழிக்கும் முகம் இங்கே நிற்கிறது. இந்த நூலின் பெயரே சத்ரு சம்ஹாரம் என்பதால், ஆறுமுகத்தில் இதுதான் நடுக் கரு.
அகோரம் என்றால் என்ன?
சைவ ஆகமத்தில் சிவனின் ஐந்து முகங்களில் மூன்றாவது அகோரம்.
- அ-கோரம் = கோரமற்றது என்றும்,
- பக்தனுக்கு அமைதி, தீய சக்திக்குக் கோரம் என்றும் பொருள்.
தொழில் சம்ஹாரம் (அழித்தல்). திசை தெற்கு. தத்துவம் அக்கினி. நிறம் கருமை / அக்கினி நிறம். தொடர்பு ருத்ரன். உடலில் சிகை (முடிமுடி / உச்சி).
நூல் இதை நேரடியாகச் சொல்கிறது:
அகோர சிக ருத்ர ஸம்ஹார காரணாய சுப்ரமண்ய
அதாவது ருத்ரனின் சம்ஹாரத் தொழிலுக்குக் காரணமான சுப்பிரமணியன். பகுதி 2 பிரம்ம ஸ்ருஷ்டி; பகுதி 3 விஷ்ணு ஸ்திதி; பகுதி 4 ருத்ர சம்ஹாரம். சூரபன்மன் அழிப்பு இந்த முகத்தின் நினைவே.
இந்தப் பகுதி எப்படித் தொடங்குகிறது?
முதலில் சிவனின் அகோர மூல மந்திரம் (மஹாந்யாச வரிசை):
ஓம் அகோரேப்யோ அத கோரேப்யோ
கோர கோரதரேப்ய
ஸர்வேப்ய ஸர்வ சர்வேப்யோ
நமஸ்தே அஸ்து ருத்ர ரூபேப்ய:
பொருள் சுருக்கம்:
கோரமற்ற வடிவங்களுக்கும், கோர வடிவங்களுக்கும், கோரத்திலும் கோரமான வடிவங்களுக்கும், எல்லா ருத்ர உருவங்களுக்கும் நமஸ்காரம்.
அடுத்த வரி:
ஓம் ஹ்ராம் அகோர ஹ்ருதயாய விஸ்வ புவே நம:
ஹ்ராம் — அகோர பீஜம். விஸ்வபு — உலகங்கள் தோன்றும் இடம். சம்ஹாரம் இங்கே வெறும் அழிப்பு அல்ல; உலகை மீண்டும் சுத்தப்படுத்தும் ருத்ர இதயம்.
இந்தச் சரணாகதிக்குப் பிறகு சுமார் 50 நாமங்கள்.
பகுதி 4 என்பது ஆறுமுகத்தில் சிகை முகம். சிவனின் அகோர மந்திரத்துடன் தொடங்கி, ருத்ர சம்ஹாரத்தை முருகன் மேல் ஏற்றி, சூரபத்மன்–ஆயுதம்–சுத்த சிவம் என்ற மூன்று அலையால் தடைகளை எரித்து, “சிகாராத்யந்த சம்பூர்ணாய” என்று வெண்மையில் முடிக்கும் அர்ச்சனை இது.
பகுதி 5 தத்புருஷம். படைத்து, காத்து, எரித்த பிறகு, எஞ்சியதை மறைக்கும் முகம் இங்கே நிற்கிறது. ஆகமத்தில் இது நான்காவது தொழில் — திரோபாவம் / திரோதானம்.
தத்புருஷம் என்றால் என்ன?
சைவ ஆகமத்தில் சிவனின் ஐந்து முகங்களில் நான்காவது தத்புருஷம்.
- தத் = அது / பரம்பொருள்
- புருஷம் = உள் நிற்கும் புருஷன்
தொழில் மறைத்தல். திசை கிழக்கு. தத்துவம் வாயு. நிறம் பொன். உடல் இடம் வக்திரம் (முகம் / வாய்) மற்றும் கவசம் (மார்புக் கவசம்).
நூல் இதை நேரடியாகச் சொல்கிறது:
தத்புருஷ கவச மஹேஸ்வர
திரோபாவ காரணாய சுப்ரமண்ய
அதாவது மஹேஸ்வரனின் கவச முகம்; திரோபாவத்துக்குக் காரணமான சுப்பிரமணியன்.
திரோபாவம் இரண்டு பக்கம்:
- ஆன்மாவின் மீது மாயையைப் போர்த்தி உண்மையை மறைத்தல்
- பக்தனை எதிரி பார்வையிலிருந்தும், பழைய கர்ம பார்வையிலிருந்தும் மறைத்தல்
சத்ரு சம்ஹாரத்துக்குப் பிறகு இந்த முகம் வேண்டும். அழித்ததும் வெளிச்சத்தில் நிற்க முடியாது; மீதம் உள்ள தழும்பையும், எதிரியின் மீண்டும் பார்க்கும் கண்ணையும் மறைக்க வேண்டும். அதுதான் இந்தப் பகுதி.
இந்தப் பகுதி எப்படித் தொடங்குகிறது?
முதலில் தத்புருஷ காயத்ரி:
ஓம் தத்புருஷாய வித்மஹே
மஹாதேவாய தீமஹி
தந்நோ ருத்ர: ப்ரசோதயாத்
பொருள்: அந்தப் புருஷனை அறிவோம்; மகாதேவனைத் தியானிப்போம்; அந்த ருத்ரன் நம்மைத் தூண்டட்டும்.
அடுத்த வரி:
ஓம் ஹேம் தத்புருஷ வக்த்ராய வசத் புவே நம:
ஹேம் — இந்த முகத்தின் பீஜம். வக்திரம் — முகம் / வாக்கு. வசத்பு — வாக்கு உலகம். மறைத்தல் இங்கே வாயிலும் முகத்திலும் நிற்கிறது. சொல்லாமல் காப்பது, சொல்லி மறைப்பது இரண்டும் இந்த முகத்தின் வேலை.
பகுதி 5 என்பது ஆறுமுகத்தில் கவச முகம். தத்புருஷ காயத்ரியுடன் தொடங்கி, திரோபாவத்தை முருகன் மேல் ஏற்றி, வள்ளி–வாக்கு–வேதம்–வீரம் என்ற நான்கு திரைகளால் பார்வையை மூடி, “வகாராத்யந்த சம்பூர்ணாய” என்று முடிக்கும் அர்ச்சனை இது.
பகுதி 6 ஈசானம். படைத்து, காத்து, எரித்து, மறைத்த பிறகு, எஞ்சுவதை அருளாகத் திருப்பும் முகம் இங்கே நிற்கிறது. ஆகமத்தில் இது ஐந்தாவது தொழில் — அனுகிரகம்.
ஈசானம் என்றால் என்ன?
சைவ ஆகமத்தில் சிவனின் ஐந்து முகங்களில் மேல்முகம் ஈசானம்.
- ஈசானன் = ஆள்பவன் / ஈசன்
- திசை மேல். தத்துவம் ஆகாயம். நிறம் பளிங்கு / வெண்மை.
- உடல் இடம் மூர்த்தா (உச்சி) மற்றும் நேத்ர த்ரயம் (மூன்று கண்).
நூல் இதை நேரடியாகச் சொல்கிறது:
ஈசான நேத்ர த்ரயாய
சதாசிவானுக்கிரஹ காரணாய சுப்ரமண்ய
அதாவது மூன்று கண் கொண்ட ஈசானன்; சதாசிவனின் அருளுக்குக் காரணமான சுப்பிரமணியன்.
ஐந்து தொழில் வரிசை இப்போது நிறைவு பெறுகிறது:
ஸ்ருஷ்டி → ஸ்திதி → சம்ஹாரம் → திரோபாவம் → அனுகிரகம்.
சத்ரு சம்ஹாரம் வெற்றி மட்டும் அல்ல. வெற்றிக்குப் பிறகு அருள் இல்லையென்றால் போர் மீண்டும் தொடங்கும். ஈசானம் அந்த வெற்றியை ஆசிர்வாதமாக மாற்றுகிறது.
இந்தப் பகுதி எப்படித் தொடங்குகிறது?
முதலில் ஈசான மூல மந்திரம் (மஹாந்யாச வரிசை):
ஈசானஸ் ஸர்வ வித்யானாம்
ஈஸ்வரஸ் ஸர்வ பூதானாம்
பிரம்மாதிபதிர் பிரம்மணோதிபதிர்
பிரம்மா சிவோ மே அஸ்து சதாசிவம்
பொருள் சுருக்கம்:
எல்லா வித்தைகளுக்கும் ஈசானன்; எல்லா உயிர்களுக்கும் ஈஸ்வரன்; பிரம்மத்துக்கும் பிரம்மஞானிக்கும் தலைவன்; அந்தப் பிரம்மமே எனக்குச் சதாசிவமாக அமையட்டும்.
அடுத்த வரி:
ஓம் ஹௌம் ஈசான மூர்த்தாய ஐகத்புவே நம:
ஹௌம் — ஈசான பீஜம். மூர்த்தா — உச்சி. ஐகத்பு — ஒருமை உலகம். அருள் மேலிருந்து இறங்குவது போல் இந்த முகம் உச்சியில் வைக்கப்பட்டுள்ளது.
பகுதி 6 என்பது ஆறுமுகத்தில் உச்சி முகம். ஈசான மந்திரத்துடன் தொடங்கி, சதாசிவ அருளை முருகன் மேல் ஏற்றி, ஏகம்–யஜ்ஞம்–யோகம்–ஈசன் என்ற நான்கு அலையால் வெற்றியை ஆசிர்வாதமாக்கி, “யகாராத்யந்த சம்பூர்ணாய” என்று முடிக்கும் அர்ச்சனை இது.
பகுதி 7 நிருதி. ஐந்து சிவ முகங்களும் அருளும் முடிந்த பிறகு, ஆறுமுகத்தின் கீழ் நோக்கிய முகம் இங்கே நிற்கிறது. நூலின் கடைசிப் பகுதி இது. இங்கே நாமாவளி மட்டும் அல்ல; எல்லா முகங்களையும் ஒன்றாகச் சேர்க்கும் நிறைவு மந்திரமும், ஸ்கந்த காயத்ரியும் வருகின்றன.
நிருதி என்றால் என்ன?
நிருதி / நைருதி = தென்மேற்கு. கீழ் திசை. பாதாளம், வேர், மூலாதாரம், அசுர உலகம் நோக்கிய பார்வை.
சிவனின் ஐந்து முகங்கள் நான்கு திசை + மேல். முருகனுக்கு ஆறாவது முகம் வேண்டும். நூல் அதை அதோமுகம் ஆக வைக்கிறது — கீழே பார்க்கும் முகம்.
இந்த முகத்தின் வேலை மூன்று:
- பாதாளம் / அடித்தளத்தில் ஒளிந்திருக்கும் எதிரியை வெட்டுதல்
- உடலின் கீழ் சக்கரம் முதல் எழுத்து வரை ஆயுதத்தை இறக்குதல்
- முந்தைய ஆறு பகுதிகளையும் ஒரே அர்ச்சனையில் முடித்தல்
ஈசானம் மேலிருந்து அருள் இறக்கும். நிருதி கீழே இறங்கி வேரில் முடிக்கும். மேல் அருள்; கீழ் நிறைவு.
இந்தப் பகுதி எப்படித் தொடங்குகிறது?
முதல் வரிகள் வாயு–வருண நித்ய சேனையை நினைவூட்டுகின்றன. அடுத்ததே முக்கியம்:
சுப்ரமண்யோஹம் சுப்ரமண்யோஹம் சுப்ரமண்யோஹம்
மூன்று முறை “நானே சுப்பிரமணியன்.”
ஐந்து முக அர்ச்சனைக்குப் பிறகு சாதகன் தன்னைத் தெய்வத்திலிருந்து பிரித்து நிற்க முடியாது. கீழ்முகம் அந்த ஒற்றுமையை உடலிலேயே ஏற்றுகிறது.
பின்:
ஓம் ஸாம் ஸௌம் ஸர்வ வக்த்ரபுவே நம:
ஸர்வ வக்திரம் = எல்லா முகங்களின் உலகம். ஆறு முகமும் இங்கே ஒன்றாக அழைக்கப்படுகின்றன.
பகுதி 7 என்பது ஆறுமுகத்தின் கீழ்முகம். சுப்ரமண்யோஹம் என்று உடலில் ஏற்றி, அகரவரிசையையே அஸ்திரமாக்கி, பாசுபதம் முதல் வருணாஸ்திரம் வரை பாதாளம் வரை இறக்கி, ஐந்து முகமும் ஐந்து தொழிலும் ஒரே வரியில் சேர்த்து, ஸ்கந்த காயத்ரியில் “தந்நஸ்கந்த: ப்ரசோதயாத்” என்று முடிக்கும் அர்ச்சனை இது.
