மருத மலை முருகா… மருதமலை முருகா
வேல் வீசும் வடிவேலா… அருள் பொழியும் அழகா குன்று மேல் குடிகொண்டாய்… குறவர்களின் காவலா மருத மலை முருகா… என் மனதின் மருந்தே! கொங்கணத்தின் கொற்றவன் நீ… கோவை மாநகரின் காவலன் நீ மருத மரங்கள் சூழ்ந்த மலை… உன் திருவடி பதித்த இடம் பச்சைப் பசேல் எனும் மலைமேல்… பச்சை வேல் ஏந்தி நிற்கிறாய் பக்தர்கள் கூட்டம் கூடினால்… பரிபூரண அருள் தருகிறாய் காலைப் பொழுதில் மணி ஓசை… மாலை நேரத்தில் தீப ஒளி உன் சன்னதியில் நின்றால் மட்டும்… மனச்சுமை எல்லாம் இறங்கும் மருத மலை முருகா… உன் நாமம் சொன்னாலே போதும்! குறத்திப் பெண் வள்ளிக்கு நீ… கணவனாய் வந்த கதை அழகு இடும்பனை வென்ற வீரன் நீ… அசுரரை அழித்த ஆற்றல் நீ ஆறுமுகம் காட்டி நின்றாய்… ஆறு காலங்களும் காத்தாய் ஏழு மலைகளில் ஒருவனாய்… மருத மலையில் குடிகொண்டாய் நோய் வந்தால் உன் வேல் காக்கும் பயம் வந்தால் உன் பெயர் காக்கும் வறுமை வந்தால் உன் அருள் காக்கும் மருத மலை முருகா… நீயே என் முழுமுதற் காவல்! காலை எழுந்தவுடன் உன் நாமம் மாலை படுக்கும் முன் உன் நாமம் நடுவிலே வரும் துன்பத்திலும் “முருகா” என்று சொல்லிவிட்டால் போதும் மருத மலை ஏறி வரட்டும் உன் திருவடியில் சரணம் அடையட்டும் என் வாழ்வின் ஒவ்வொரு அடியிலும் நீயே வழிகாட்டியாய் நடத்து மருத மலை முருகா… உன் அருளை வேண்டி நிற்கிறேன்! மருத மலை முருகா… மருதமலை முருகா வேல் வீசும் வடிவேலா… அருள் பொழியும் அழகா குன்று மேல் குடிகொண்டாய்… குறவர்களின் காவலா மருத மலை முருகா… என் மனதின் மருந்தே! மருத மலை முருகா… என் வாழ்வின் ஒளியே!
