அன்பே சிவம்… அன்பே சிவம்…ஒரு ஒளியில் ஒன்றாய் மலர்ந்தது உலகம்... சிவாய நம… சிவாய நம…

அன்பே சிவம்… அன்பே சிவம்… ஒரு ஒளியில் ஒன்றாய் மலர்ந்தது உலகம் சிவாய நம… சிவாய நம… திருமூலர் தீபம் என்றும் அணையாது நம்முள்ளே ஒரு குலம் ஒரு குலை போல் ஒன்றாய் நின்றோம் ஒரு சூரியன் எங்கும் ஒளி வீசும் என்றார் பெண் எனும் பிறையும் ஆண் எனும் நிறையும் ஒரு கடலில் ஒரு சொட்டாய் கலந்தார் எல்லை தாண்டிய பெருங்குடும்பம்… அன்பே இறைவன் உடம்பு எனும் கோயிலில் உயிர் எனும் ஜோதி உணவு மிதம் யோகம் உறைவிடம் தூய்மை பொய்யை எரித்து மெய்யைத் தழுவினால் புலன்கள் ஐந்தும் பூஜை மணி அடிக்கும் உடம்பை வளர்த்தேன்… உயிர் பூத்தது வானில் ஆடு மாடு பறவை மரம் எல்லாம் நானே அவை தின்றவன் என்னைத் தின்றவனாமே கருணை எனும் கங்கை கண்ணீரில் பெருகும் காடு மேடு எங்கும் கருணை மழை பொழியும் அன்பு செய்தல்… அது மட்டுமே பெருந்தவம் பொருள் புகழ் பதவி எனும் பாசக் கயிறு பற்றறுத்து நின்றால் பரம்பொருள் தழுவும் குரு எனும் கரம் காட்டிய வழியில் குண்டலினி எழுந்து கூடும் சிவத்துடன் மரணம் என்பது வீடு மாற்றம் மட்டுமே… ஆன்மா என்றும் அழிவதில்லை நிலைத்து நிற்கும் நடக்கும் புழுதியிலும் ...சிவாய நம… உண்ணும் உணவிலும்.... சிவாய நம… படுக்கும் பஞ்சணையிலும்...சிவாய நம… எழுந்த நொடியிலும்...சிவாய நம… சிவாய நம… என்றும் சிவமயமே அன்பே சிவம்… அன்பே சிவம்… யோகம் கருணை மெய்மை மூன்றும் கைகோர்த்தால் உலகமே சிவமயம்… உலகமே சிவமயம்… திருமூலர் வாழும் நடமாடும் திருமந்திரமாய் நாமும் பூத்தோம்… நாமும் பூத்தோம்… வேரும் விண்ணும் ஒன்றான மரமாய் என்றும் நிலைத்தோம்… என்றும் நிலைத்தோம்! அன்பே சிவம்… அன்பே சிவம்… விழுமியங்கள் வானளாவி நிலைத்திருக்கட்டும்! அன்பே சிவம்… அன்பே சிவம்