நீ போகும் பாதை நல்லதாக நித்திய கர்மங்கள் செய்ய வேண்டும்

நடக்க நல்ல பாதை வேண்டுமானால்

ஒருவன் அதை அமைத்து வைத்திருக்க வேண்டும் நல்ல உணவு வேண்டுமானால் ஒருவன் அதை சமைத்து வைத்திருக்க வேண்டும் நீ போகும் பாதை நல்லதாக அமைய நித்திய கர்மங்களை நீ செய்து கொண்டே இருக்க வேண்டும் பயனாளியாக மட்டும் வாழ்ந்தால் போதுமா? பயனைத் தருவது யாரோ... யாரோ தானே! இதை உணர்ந்தால் மானிட வாழ்வு புனிதமாகும் உழைத்து உதவி செய்து உயர்ந்து நிற்கும் சேவை செய்யும் சிந்தையே வேண்டும் சுயநலம் போகட்டும்... போகட்டும்! உலகம் முழுவதும் ஒரே குடும்பம் ஒவ்வொருவரும் உழைத்து உயர்வோம் பிறருக்கு உதவுவது புனித தொண்டு பயன் எதிர்பார்க்காமல் அதைச் செய்வோம் கர்ம யோகா காட்டும் வழி இதுவே கடமையைச் செய்து களிப்போம் நாம் எல்லோரும் ஒன்று என்று உணர்ந்தால் எல்லாம் நல்லதாகவே நடக்கும்! பயனாளியாய் மட்டும் பறந்து திரிந்தால் பயன் எங்கிருந்து வரும் சொல்லடா? பயன் தருபவனாக நின்றால் பாரில் உயர்வு உனக்கே கிடைக்கும் டா! உழைப்பே உயிர், உதவியே உண்மை இதை உணர்ந்து செயல்படு மகனே மானிட வாழ்வு புனிதமாகும் மகிழ்ச்சி நிரம்பும் மனதினிலே!

வாழ்த்து சொல்வதால் ஒருவன் வாழ்ந்துவிட முடியாது

வாழ்த்து சொல்வதால் ஒருவன் வாழ்ந்துவிட முடியாது

வார்த்தை மட்டும் போதாது, செயல் வேண்டும் வாழ்வுக்கு!

வாழ்த்து சொல்வதால் ஒருவன் வாழ்ந்துவிட முடியாது வார்த்தை வீணாகும், உழைப்பே வாழ்வைத் தாங்கும்! நம்பிக்கை விதைத்து, கனவுகள் நனவாக்கு வெற்றி வரும் வழியில், தோல்வி பாடம் சொல்லும்! வாழ்த்து சொல்லி நின்றால், வாழ்க்கை நகராது வியர்வை சிந்தி உழைத்தால், வெற்றி கைகூடும்! காலம் கடக்கும் வேகத்தில், கனவுகள் பறக்கும் கைகள் கோர்த்து முன்னேறு, உலகம் உன்னைத் தேடும்! "நல்வாழ்த்துக்கள்" எதிர்பார்த்து, நிற்காதே நண்பா நீயே எழுந்து நட, உன் பாதை உனக்காக! தடைகள் வந்தால் தாண்டு, தோல்வி வந்தால் கற்றுக்கொள் வாழ்க்கை என்பது போராட்டம், வென்றே வாழ்ந்திடு! வாழ்த்து சொல்வதால் ஒருவன் வாழ்ந்துவிட முடியாது வார்த்தை வீணாகும், உழைப்பே வாழ்வைத் தாங்கும்! நம்பிக்கை விதைத்து, கனவுகள் நனவாக்கு வெற்றி வரும் வழியில், தோல்வி பாடம் சொல்லும்!

மோட்ச பறவை

நித்யம் என்னும் நெருப்பு நெஞ்சுக்குள் என்றும் எரியட்டும் நைமித்திகம் என்னும் நதி நாள்தோறும் நம்மைத் துடைத்துச் செல்லட்டும் காமியம் என்னும் காற்று கனிந்த ஆசையாய் மட்டும்… கடுமையாய் அல்ல சாத்வீகம் என்னும் சிறகு சலனமற்ற நிஷ்காமியத்தில் முளைத்திடட்டும் அந்தச் சிறகின் ஒரு இறகு நித்யம் மற்றொரு இறகு நைமித்திகம் காற்றடிக்கும் போது காமியம் நெருப்பு எரிய நதி ஓட காற்று அடிக்க சிறகு சிறகு அடிக்க மூன்றும் ஒருமிக்கும் போது உயிர்ப் பறவை ஒரு கணத்தில் பிறவிப் பிணியைத் தாண்டி மோட்சம் என்னும் நீல வானில் மௌனமாய் பறக்கும் அங்கே தீயும் இல்லை நதியும் இல்லை காற்றும் இல்லை சிறகும் இல்லை ஒரு புள்ளொளி மட்டும் “ஓம்” என்று ஒலிக்கும்… என்றென்றும்… ஹர ஹர மஹாதேவ்… ஓம் நமசிவாய! ......
நித்ய கர்மா என்றால், இந்து சமயத்தில் (வேதங்களும் ஷாஸ்திரங்களும் குறிப்பிடும்) தினசரி கடமையாக செய்ய வேண்டிய அனுஷ்டானங்கள் அல்லது கடமைகள் ஆகும்.இவை நித்ய கர்மா (Nitya Karma) என அழைக்கப்படுவதற்குக் காரணம், இவற்றைத் தவறாமல் தினந்தோறும் (அல்லது நியமிக்கப்பட்ட காலங்களில்) செய்ய வேண்டும் என்பதே. இவை எந்தக் குறிப்பிட்ட பலனை எதிர்பார்த்துச் செய்யப்படுவதல்ல, மாறாக கடமையாகவே செய்யப்பட வேண்டியவை.
நைமித்திக கர்மா (நைமித்திகம் கர்மா) என்றால், இந்து தர்மத்தில் (வேத மரபில்) ஒரு குறிப்பிட்ட காரணம் அல்லது நிமித்தம் (சிறப்பு சந்தர்ப்பம்) ஏற்படும்போது கட்டாயம் செய்ய வேண்டிய கடமைகள் அல்லது சடங்குகளைக் குறிக்கும்.
இந்து மதத்தில் (சனாதன தர்மத்தில்) "கர்மா" என்பது செயல்கள் அல்லது வினைகளைக் குறிக்கும். இவை பல வகைகளாகப் பிரிக்கப்படுகின்றன. குறிப்பாக,குறிப்பாக, காமிய கர்மா (Kamya Karma அல்லது Kāmya Karma) என்பது குறிப்பிட்ட ஆசை அல்லது பலனை எதிர்பார்த்து செய்யப்படும் செயல்கள் அல்லது சடங்குகள் ஆகும்.

அன்பே சிவம்… அன்பே சிவம்…ஒரு ஒளியில் ஒன்றாய் மலர்ந்தது உலகம்... சிவாய நம… சிவாய நம…

அன்பே சிவம்… அன்பே சிவம்… ஒரு ஒளியில் ஒன்றாய் மலர்ந்தது உலகம் சிவாய நம… சிவாய நம… திருமூலர் தீபம் என்றும் அணையாது நம்முள்ளே ஒரு குலம் ஒரு குலை போல் ஒன்றாய் நின்றோம் ஒரு சூரியன் எங்கும் ஒளி வீசும் என்றார் பெண் எனும் பிறையும் ஆண் எனும் நிறையும் ஒரு கடலில் ஒரு சொட்டாய் கலந்தார் எல்லை தாண்டிய பெருங்குடும்பம்… அன்பே இறைவன் உடம்பு எனும் கோயிலில் உயிர் எனும் ஜோதி உணவு மிதம் யோகம் உறைவிடம் தூய்மை பொய்யை எரித்து மெய்யைத் தழுவினால் புலன்கள் ஐந்தும் பூஜை மணி அடிக்கும் உடம்பை வளர்த்தேன்… உயிர் பூத்தது வானில் ஆடு மாடு பறவை மரம் எல்லாம் நானே அவை தின்றவன் என்னைத் தின்றவனாமே கருணை எனும் கங்கை கண்ணீரில் பெருகும் காடு மேடு எங்கும் கருணை மழை பொழியும் அன்பு செய்தல்… அது மட்டுமே பெருந்தவம் பொருள் புகழ் பதவி எனும் பாசக் கயிறு பற்றறுத்து நின்றால் பரம்பொருள் தழுவும் குரு எனும் கரம் காட்டிய வழியில் குண்டலினி எழுந்து கூடும் சிவத்துடன் மரணம் என்பது வீடு மாற்றம் மட்டுமே… ஆன்மா என்றும் அழிவதில்லை நிலைத்து நிற்கும் நடக்கும் புழுதியிலும் ...சிவாய நம… உண்ணும் உணவிலும்.... சிவாய நம… படுக்கும் பஞ்சணையிலும்...சிவாய நம… எழுந்த நொடியிலும்...சிவாய நம… சிவாய நம… என்றும் சிவமயமே அன்பே சிவம்… அன்பே சிவம்… யோகம் கருணை மெய்மை மூன்றும் கைகோர்த்தால் உலகமே சிவமயம்… உலகமே சிவமயம்… திருமூலர் வாழும் நடமாடும் திருமந்திரமாய் நாமும் பூத்தோம்… நாமும் பூத்தோம்… வேரும் விண்ணும் ஒன்றான மரமாய் என்றும் நிலைத்தோம்… என்றும் நிலைத்தோம்! அன்பே சிவம்… அன்பே சிவம்… விழுமியங்கள் வானளாவி நிலைத்திருக்கட்டும்! அன்பே சிவம்… அன்பே சிவம்

உலகெலாம் ஓர் பெருங்கனவு… நீயும் அதில் ஒரு கனவு…

 

உலகெலாம் ஓர் பெருங்கனவு அஃது உளே

உண்டு உறங்கி இடர் செய்து செத்திடும் கலக மானிடப் பூச்சிகள் வாழ்க்கை ஓர் கனவிலும் கனவாகும்… எழுந்திரு மானிடனே… கண்ணைத் திறந்து பார் இது போதும்! பொன் மாளிகை கட்டினாய் பொழுது போக பொறாமைத் தீயிலே உயிரைத் தின்றாய் நேற்று நீ கண்டது நினைவா கனவா? இன்று நீ வாழ்வது உண்மையா நிழலா? வானம் பொய் என்று சொன்னாய் வாழ்க்கை பொய் என்று தெரிந்தால்? வா… கையை நீட்டு என் பக்கம் விழித்தெழு… இது போதும்! உலகெலாம் ஓர் பெருங்கனவு அஃது உளே உண்டு உறங்கி இடர் செய்து செத்திடும் கலக மானிடப் பூச்சிகள் வாழ்க்கை ஓர் கனவிலும் கனவாகும்… எழுந்திரு மானிடனே… கண்ணைத் திறந்து பார் இது போதும்! காதல் என்று சொல்லி கண்ணீர் விற்றாய் காசு என்று பேரில் உயிரைத் துரத்தினாய் பிறந்த குழந்தைக்கு பெயர் சூட்டும் போதே போட்டி உலகில் தோல்வி பயம் விதைத்தாய் இரவு முழுதும் கனவு கண்டு பகலில் அதையே நிஜம் என்று நம்பு ஒரு நொடி நின்று மூச்சைப் பிடி மௌனத்தில் உண்மை கேட்கும்! உலகெலாம் ஓர் பெருங்கனவு அஃது உளே உண்டு உறங்கி இடர் செய்து செத்திடும் கலக மானிடப் பூச்சிகள் வாழ்க்கை ஓர் கனவிலும் கனவாகும்… எழுந்திரு மானிடனே… கண்ணைத் திறந்து பார் இது போதும்! கடைசி மூச்சு வரும் போது தெரியும் கையில் எஞ்சுவது காற்று மட்டும் தான் அந்த ஒரு நொடியில் கண்கள் திறக்கும் எல்லாம் கனவு… எல்லாம் கனவு… எழுந்திரு மானிடனே… கனவை விடு… உண்மையைத் தழுவு… உலகெலாம் ஓர் பெருங்கனவு… நீயும் அதில் ஒரு கனவு… எல்லாம்… எல்லாம்… கனவுதான்… உன் கைகளில் மிச்சம்… ஒரு காற்றுதான்… எழுந்திரு… இப்போதாவது… எழுந்திரு… கனவு… கனவு… கனவு… …கனவு…